Tanya-Rapeseed Blog

ประสบการณ์ชีวิต และการทำงานในอังกฤษ

มิงกะลาบา….ซิสเตอร์

June17

 

นายคนหนึ่งเคยบอกไว้ 'ในชีวิตผมไม่จดจำใครหรือเรื่องราวหลากหลายนัก แต่โปรดมั่นใจว่าคุณจะเป็นคนๆหนึ่งซึ่งผมระลึกถึงเสมอ โปรดให้ผมรับทราบความเป็นไปในชีวิตของคุณ ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์นั้น ขอให้ผมได้แบ่งปันกับคุณด้วยนะครับ…'

 

.

 

ฉันนั่งยิ้มกับข้อความบนการ์ดแผ่นสวยทีแนบมากับสมุดบันทึกเล่มงามที่นายฝากใว้ในวันสุดท้าย ก่อนนายจะอำลาไปรับตำแหน่งใหม่ในแอฟริกา

 

ชีวิตตามชายแดนไทยพม่ากับงานพัฒนาร่วมสิบปีทำให้ฉันรู้จักใครต่อใครเป็นจำนวนมาก และฉัน….ก็เหมือนกับนายที่ไม่ได้นำใครหลายคนนักมาเก็บไว้ในลิ้นชักแห่งความทรงจำ

………

 

ตราบจนวันนี้เมื่อฉันเลือกที่จะเปลี่ยนวิถีชีวิตตัวเองจากสาวโสดที่ใช้ชีวิตตามใจนำหัวใจไปผูกพันกับหนุ่มคนหนึ่ง ซึ่งทำให้ชีวิตพบภัยพิบัติแสนสาหัสเพราะนำเรื่องส่วนตัวไปพัวพันกับเรื่องงาน ทุกอย่างแยกกันไม่ออก …..ฉันตัดใจจากมา

 

ในความโชคร้ายมีความโชคดีอยู่เสมอ ฉันได้รู้จักซิสเตอร์ซึ่งเป็นแม่ชีคาทอลิกอยู่คนหนึ่ง….แม่ชีเบเนดิกต้า เป็นคนอินเดีย-พม่า แม่ชีทำงานให้กับหนุ่มของฉัน ซึ่งเรามีโครงการอยู่สองฝั่งทั้งไทยและพม่า แม่ชีเบเนดิกต้าทำงานให้เราที่ท่าขี้เหล็ก

 

 

ฉันข้ามไปดูงานที่ท่าขี้เหล็กเกือบจะทุกวัน บางครั้งก็ไปไกลถึงเชียงตุงและย่างกุ้ง ส่วนแม่ชีฯ และปูชุ๊ สาวผู้ช่วยนานๆก็ข้ามมาทำงานกับฉันที่แม่สาย ฉันเลี้ยงดูปูเสื่อพาไปดูงานตามองค์กรที่เกี่ยวข้องในแม่สาย เสาร์อาทิตย์เราก็ขับรถไปเที่ยวดอยตุงกัน บางวันฉันนึกครึ้มใจพาแม่ชีและปุชุ๊ไปทานข้าวเย็นถึงสามเหลี่ยมทองคำ

 

ชีวิตในพม่าของแม่ชีและปุชุ๊เป็นชีวิตที่ถูกควบคุมไร้อิสรภาพและความสนุกสนาน แม้แต่การใช้อินเตอร์เน็ตแม่ชีและปุชุ๊ต้องข้ามมาใช้ที่แม่สาย รวมถึงการเปิดบัญชีเงินช่วยเหลือโครงการด้วย โครงการของแม่ชีห่างจากท่าขี้เหล็กเพียง 16 ไมล์ แต่พอถึงหกโมงเย็นถนนก็ปิดแล้วแถมยังมีด่านตรวจด้วยห้ามคนเข้าออก

 

 

 

เมื่อชีวิตเปลี่ยนทางเดิน นานๆฉันก็เขียนอีเมล์ถึงซิสเตอร์สักฉบับ แต่เพราะแม่ชีฯเปลี่ยนมิชชั่นอยุ่บ่อยๆบางทีก็ไปอยู่ในที่แสนไกลที่อินเตอร์เน็ต ไฟฟ้า คอมพิวเตอร์เป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ เราจึงติดต่อกันแบบขาดๆหายๆ รวมถึงวันนี้ก็เป็นเวลาถึง 6 ปีแล้ว

 

วันก่อนฉันนั่งดูภาพเก่าๆแล้วเกิดคิดถึงแม่ชีจึงส่งคำทักทายสั้นๆไปถึงเธอ วันนี้เธอเขียนเมล์อันแสนประทับใจจนฉันต้องฝีนสังขารลุกขึ้นมาอัพบล็อก 555

 

จดหมายของแม่ชีเบเนดิกต้า

 

Sent: Thu, June 16, 2011 9:21:17 AM

Subject: Re: Greetings

My dear Tanya,
ธันยาที่รัก,
 
 
I will transfer to Yangon first and then I will go for study  to get degree. I do not know yet where I will go but I searh the university in India and Philippines and Malaysia. I do not know also when I will go. It is ok. I am also very happy that I have contact with you.
 
ฉันจะถูกโอนตัวไปกรุงย่างกุ้งก่อน เพื่อจะไปเรียนต่อปริญญาตรี (ซิสเตอร์จบอนุปริญญาสาขาพยาบาล) ฉันยังไม่รู้ว่าจะไปเรียนต่อที่ไหนเลย กำลังดูอยู่อาจไปอินเดีย ฟิลิปปินส์ หรือมาเลเซีย ฉันยังไม่รู้ว่าจะไปเมื่อไหร่ แต่ฉันดีใจที่คุณเขียนถึงฉัน
 
 
By the way I would like to share my experience when you go for good to western country.
 
ฉันต้องการแบ่งปันประสบการณ์กับคุณ เมื่อคุณย้ายมามีชีวิตในประเทศตะวันตก
 
 
The day we went together with you to the hospital then you went to your home.
That time I missed you very very much and I cried a lot.

 
วันที่เราไปทำงานที่โรงพยาบาลแม่สายด้วยกัน…แล้วคุณก็แยกกลับบ้านที่อุดร วันนั้นฉันร้องไห้อย่างมากมาย….
 
 
Then, Puchu asked me why?
I said I miss Khun Tanya.
She told me you just met her and you miss her. What happened to you?
 
ปุชุ๊ถามว่าฉันร้องไห้ทำไม ฉันตอบว่าเพราะคิดถึงคุณ ปุชุ๊ไม่เข้าใจเพราะเราก็เพิ่งพบกันและจากกันเดี่ยวนั้น….ปุชุ๊ถามฉันว่าเกิดอะไรขึ้นหรือ
 
 
But from that day I think of you many times and I sent emails to you.
But I did not get any reply and I felt very sad.
 
หลังจากวันนั้นฉันคิดถึงคุณหลายครั้ง เขียนเมล์ถึงคุณก็หลายครั้งแต่คุณไม่เคยตอบเลย (อ่านมาถึงตรงนี้ฉันเสียใจมากที่ไม่ได้ตอบเมล์ของซิสเตอร์เลย เพราะการเขียนถึงซิสเตอร์ทำให้ฉันคิดถึงเขาที่เป็นอดีต) ฉันรู้สึกเศร้ามาก
 
 
Anyhow you are in my heart often and I miss you many times..
Now God gives us some opportunity to meet us again at email.
 
อย่างไรก็ตามคุณอยู่ในหัวใจฉันเสมอ ฉันคิดถึงคุณเสมอ พระเจ้าได้ให้โอกาสเราติดต่อกันอีกครั้งหนึ่ง
 
 
Please in touch with me. I love you of course.
How is your life there? For me within six years I did wonderful mission by the grace of God.

The people who benefit are very much satisfy what I have done for them.
I will share some of my mission later.
 
กรุณาติดต่อกับฉันอย่างสม่ำเสมอ ฉันรักคุณ ชีวิตที่โน่นเป็นอย่างไรบ้าง สำหรับฉันช่วงเวลาหกปีฉันทำหลายโครงการด้วยความเมตตาของพระเจ้า คนที่ได้รับประโยชน์จากโครงการต่างพอใจในสิ่งที่ฉันได้ทำให้พวกเขา ฉันจะเล่าให้คุณฟังอีกครั้งหนึ่งนะ
 
 
I pray for you.
 
By the way where are you now ? means which country?
Puchu also have good life and now she is working at one of the street children program and  if you see her you will be happy.
She finished her university and now she lives with her brother.
 
ฉันสวดมนต์ให้คุณ คุณอยู่ที่ไหนละตอนนี้ ฉันหมายถึงประเทศไหน ปุชุ๊ก็มีชีวิตที่ดีนะ ตอนนี้เธอทำงานในโครงการหนึ่งที่ช่วยเหลือเด็กข้างถนน ถ้าคุณพบปุชุ๊อีกคุณต้องมีความสุขไปกับปุชุ๊ด้วย ตอนนี้เขาอยู่กับพี่ชาย
 
 
So, my dear Tanya
Let's keep in touch with each other. Please send  some of your  pictures.  
 
With love,


ธันยาที่รักกรุณาอย่าหายจากการติดต่อนะ โปรดส่งรูปของคุณมาให้ฉันดูด้วยนะ

ด้วยรัก

ซิสตอร์เบเนดิกต้า

 

………………………

 

เมล์ของซิสเตอร์ไม่ได้ทำให้ฉันเพียงลุกมาอัพบล็อกเท่านั้น ฉันยังเสียน้ำตาด้วยความคิดถึงเธอและวันเก่าๆที่ชายแดนระหว่างเราและงานของเรา

 

 

6 ปีแม่ชียังเดินตามอุดมการณ์ช่วยเหลือผู้คนที่ยากไร้ ปุชุ๊เด็กสาวผุ้ช่วยจบมหาวิทยาลัยและเดินตามซิสเตอร์ในอุ้งหัตถ์ของพระองค์ 6 ปี….ที่ฉันจากพวกเขามาโดยที่ไม่รู้ว่าซิสเตอร์ร้องไห้ให้กับฉัน….

 

อีเมล์ เฟซบุ้ค ทวิตเตอร์ ……เทคโนโลยีสมัยใหม่ก้าวหน้าและดีอย่างนี้เองมันสามารถจู่โจมคุณถึงห้องนอนได้ ฉันเพิ่งตระหนักว่าในวันนี้ของชีวิตแม้ว่าคุณจะสุขหรือทุกข์ก็ตาม….หากคุณมีศรัทธาอย่างแรงกล้า มีความเชื่อ มีคำอวยพร ความรักของใครสักคนอยู่เคียงข้าง ชีวิตจะไม่อ้างว้างอีกต่อไป…..

 

 

 

 

ขอบคุณที่กรุณาแวะมาอ่านคะ

30 Comments to

“มิงกะลาบา….ซิสเตอร์”

  1. February 4th, 2011 at 12:21 am       rapeseed Says:


  2. March 27th, 2010 at 1:40 am       numinnee Says:

    คุณธัญญ่าโชคดีค่ะ ที่คุณแม่แข็งแรงขึ้น แต่ของเราหลับไป 3 เดือน มีอาการว่าจะตื่นขึ้นมาให้ดีใจ แต่พอรุ่งเช้าก็ไปเลย ช่วงเวลา 3 เดือน ยอมทิ้งเกือบทุกอย่าง เพื่ออยู่ข้างๆตลอด มาถึงเวลานี้ อยากได้ยินคำว่า”รัก”จากคุณแม่มากแค่ไหน ก็เป็นไปไม่ได้ซะแล้ว…เฮ้อ…เศร้าเนอะPhotobucket


  3. February 18th, 2010 at 1:25 pm       rapeseed Says:

    เพิ่งเห็นเม้นท์คะคุณนก ขอบคุณมากๆเลยคะสำหรับเม้นท์กำลังใจ ขอบคุณที่แวะมาเม้นท์หลายบล็อกด้วยนะคะ


  4. February 17th, 2010 at 5:44 pm       nokhasee Says:

    สิ่งที่ทำให้คนหลาย ๆ คนผ่านช่วงเวลาวิกฤติมาได้ นั่นก็คือกำลังใจในการเฝ้ารอคอยในสิ่งที่ตนเองรักกลับมาอยู่ในอ้อมกอด..ขอให้คุณแม่คุณมีสุขภาพแข็งแรงและอยู่เป็นร่มโพธิ์ทองให้กับคุณและครอบครัวนานๆ นะคะ


  5. February 14th, 2010 at 9:51 pm       chaba2550 Says:

    เลยได้ใช้วิชาพยาบาลอังกฤษ มาดูแลคุณแม่เลยนะคะคุณธัญญ่า

    นับว่าเป็นโอกาสอันดีงาม ที่เราจะได้ตอบแทนคุณท่าน
    คุณแม่คงจะชื่นใจ และภูมิใจในตัวคุณมากเลยค่ะ

    ฝากบอกคุณแม่ว่า ขอให้คุณแม่แข็งแรงเร็ววัน
    ให้มีสุขภาพที่ดี เพื่อรอความสำเร็จของคุณธัญญ่า
    วันที่คุณสำเร็จอีก 3 ปีใช่ไหมคะ ? 🙂


  6. February 14th, 2010 at 12:33 pm       pkkk2714 Says:

    Photobucket

    รักแรกพบคือรักของแม่


  7. February 14th, 2010 at 12:25 pm       athenaz Says:

    Volunteer of “Love Deliverly”

    brigng you red bunch at yr door…through the cool wind..
    right in the morning..

    Roses dark velvet for my birthday 8-22-06
    :))
    x hugs


  8. February 14th, 2010 at 7:42 am       septimus Says:

    Photobucket


  9. February 14th, 2010 at 7:10 am       wannaprasart Says:

    3.รักเอย

    รักเอย

    หัวใจ…ลืมใส่กลอน

    “เธอแวะมา ฉันเวียนไป ต่างไถ่ถาม

    เธอให้ความใกล้ชิด …มิตรสหาย

    ทั้งยามสุข ทุกข์ท้อใจ ได้ผ่อนคลาย

    ทุกเช้า สาย บ่าย ค่ำ ย่ำสนธยา”

    wannaprasart blog.


  10. February 14th, 2010 at 6:52 am       wannaprasart Says:

    2.วัลลี

    วัลลี

    แม่คือพระ ผู้ให้ ด้วยใจเลิศ

    ใจประเสริฐ หนักแน่น ดุจแผ่นผา

    ศิโรราบ กราบกราน แด่มารดา

    เพื่อลูกยา ยืนยัน กตัญญู

    … 12 สิงหาคม 2534 ….

    จาก หนังสือ ” เจ็บแต่ก็โอเค ”


  11. February 14th, 2010 at 6:48 am       wannaprasart Says:

    1.ค่าน้ำนม

    ค่าน้ำนม

    กวีวิถีธรรม – ท่านจันทร์

    แม่พระผู้ให้

    ศิโรราบ กราบพระคุณ ที่อุ่นเอื้อ

    ให้เลือดเนื้อ ให้ความรัก ให้ศักดิ์ศรี

    ให้พระเดช ให้พระคุณ หนุนชีวี

    ให้สิ่งดี ให้สิ่งถูก แด่ลูกยา


  12. February 13th, 2010 at 7:54 pm       11arrows Says:

    fu

    HCNY 2010

    🙂


  13. February 13th, 2010 at 6:03 pm       athenaz Says:

    I can fetch u now..work day ka ?

    cheers..and big hug on the freeze day na.

    ^^ x


  14. February 13th, 2010 at 12:00 pm       athenaz Says:

    Rose for warm love from where yr heart belongs..

    Valentine glitter
    Valentine’s Day Graphics

    :))
    hugs x


  15. February 13th, 2010 at 11:23 am       nunohatyai Says:

    คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

    จุ๊บุ๊ๆๆ ^^


  16. February 13th, 2010 at 6:26 am       lostview Says:

    คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

    happy chinese new year and fulfil of love on valentine’s day ka.


  17. February 12th, 2010 at 11:25 pm       rapeseed Says:

    Myspace Graphics
    Myspace Graphics, Valentine’s Day Graphics at WishAFriend.com


  18. February 12th, 2010 at 10:32 pm       kenjionline Says:

    อย่างนี้ต้องเรียกโชคดีในความโชคร้ายครับ

    ก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะเจอกับวันที่เศร้าที่สุดในชีวิตเมื่อไร
    ตอนนี้ก็ได้แต่พยายามทำตัวให้ดีที่สุด เท่าที่จะทำได้
    ดื้อกับแม่ให้น้อยลง อิอิ

    ป.ล. เมื่อกี้แม่โทรมาบอกว่าพรุ่งนี้ที่บ้านมีไหว้ ให้ไปหาเช้าๆ แต่ก็คงโอ้เอ้นอนดึกตามเคย แล้วพยายามตื่นให้เช้าที่สุด (ดื้อจริงๆ เรา ขนาดพูดอยู่แหม็บๆ ว่าจะไม่ดื้อ) อิอิ


  19. February 12th, 2010 at 10:22 pm       pkkk2714 Says:

    เมื่อแม่จากไปแล้ว หากให้มองย้อนอดีต

    ช่วงปลายชีวิตของแม่

    ยามแม่ป่วย

    โรคที่แม่เป็น เหมือนเด็กเล็กๆในบ้าน

    ทุกคนจะเรียกแม่ว่า เด็กหญิงตามด้วยชื่อ

    พี่กุ้งมักทักทายแม่ ….จ๊ะเอ๋

    แม่พี่กุ้งยิ้มหวานตอบอย่างเดียว ด้วยความสุภาพ เรียบร้อย กุลสตรีไทยแท้

    พี่กุ้ง จำได้ไหมค่ะ คนนี้ใคร….

    แม่ จำไม่ได้หรอกค่ะ มาหาใครค่ะ

    พี่กุ้ง อ๋อ…เป็นลูกแม่ค่ะ ลูกคนสุดท้อง จำกันได้หรือยังค่ะ

    แม่ จำไม่ได้จริงๆค่ะ เคยพบกันที่ไหนค่ะ

    หากให้เล่า หรือนึกถีง…เรื่องแม่พี่กุ้งขอมองภาพเป็นความสุขให้ตัวเองและเพื่อวิญญาณของแม่ จะได้พบแต่สุขติ

    Photobucket


  20. February 12th, 2010 at 10:00 pm       korpai Says:

    คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


  21. February 12th, 2010 at 9:50 pm       korpai Says:

    ฮั่นแน่..แม่มดตะนอยต่อยฝรั่ง
    มาแซวเราอย่างนี้ได้ไงเล่าเขินจัง
    วันนี้เตรียมของไหว้เจ้าไม่เหงาใจ
    เพราะรู้ว่าคนไกลมาใกล้เคียง

    ในฝันง่ะ
    Ha!Ha!Ha!


  22. February 12th, 2010 at 2:27 pm       septimus Says:

    Photobucket

    สวัสดีค่ะคุณrapeseed ไปแอ่วกว๊านพะเยากันไหมคะ

    *__^


  23. February 12th, 2010 at 11:51 am       nunohatyai Says:

    ยินดียิ่ง..
    กับโอกาสอันดีที่ได้มาส่งมอบกำลังใจผ่านสื่อนี้
    เพื่อความรักอันอบอุ่น เอื้อสัมผัสนั้น

    ขอความเข้มแข็งจงยั้งยืน..
    คืนแด่มายrapeseedที่รักโดยเร็วพลัน
    และทุกก้าวจงแกร่งมั่นกล้าเผชิญ

    ชะเอิงเอย 🙂


  24. February 12th, 2010 at 11:12 am       athenaz Says:

    Endless Field of Heather for Love and devotion of beloved mother :))

    Monterey Bay Heather 01

    Love and hug is for us to share ka :))

    xxx


  25. February 12th, 2010 at 12:47 am       11 Says:

    เมื่อคืนนอนึกเหลือเกิน แก้เป็น เมื่อคืนนอนดึกเหลือเกิน
    ฮาฮาฮาฮาฮา…อยากแสดงว่าง่วงจริงน่ะขอรับ


  26. February 12th, 2010 at 12:43 am       11 Says:

    🙂
    อันนี้ มาจองที่ไว้ก่อนนะขอรับ
    เมื่อคืนนอนึกเหลือเกิน


  27. February 11th, 2010 at 8:28 pm       rapeseed Says:

    พี่เอเธนาสที่รัก

    ขอบคุณเม้นท์ที่น่ารักที่มากับห่วงใย อาทร และเข้าใจ หนูอ่านเม้นท์พี่แล้วหนูร้องไห้คะ คุณแม่ดีขึ้นใช้ชีวิตได้เป็นปกติแต่ต้องทานยาทุกมื้อ ทำกายภาพบำบัด จำกัดเรื่องน้ำไม่เกินหนึ่งลิตรต่อวัน เข้าไอซียูสองครั้งติดๆกันในสามเดือนหลังหนูกลับมาอังกฤษ แม่เข้าไอซียูอีกครั้ง หนูไม่ได้โจ๊กที่บล็อกหนึ่งหนูบอกว่าให้รอดูหนูเป็นพยาบาลก่อน หนูกลัวโทรศัพท์ยามวิกาลเพราะมันไม่เคยเป็นข่าวดี แต่ความเข้มแข็งของแม่ทำให้ผ่านช่วงวิกฤติและอยู่จนถึงมือคุณหมอได้ แม่และครอบครัวหนูโชคดีคะพี่เอเธนาสที่แม่ได้มีโอกาสหายและออกมาจากโรงพยาบาล หลายๆคนไม่มีโอกาสนั้น หนูและน้องๆพยายามดูแม่ให้ดีที่สุด หนูอยู่ไกลก็ช่วยเรื่องเงินเป็นหลักให้น้องๆดูเรื่องอื่นๆ พ่อแม่ไม่มีปัญหาเรื่องเงินนะคะเพราะเขาอยู่อย่างพอเพียงและประหยัดและการใช้ชีวิตอยู่ในต่างจังหวัดค่าใช้จ่ายมันไม่เยอะเหมือนเมืองใหญ่ที่ต้องซื้อทุกอย่าง หนูก็เหมือนพี่เอเธนาสที่มีภาระเรื่องเรียนและทำงาน คนเรารักกันมากขึ้นเมื่ออยู่ห่างกันนะคะ ขณะที่ตอบเม้นท์พี่เอเธนาสนีแสงแดดตอนบ่ายสวยงามมากคะแต่หนาวมาก หิมะมันใช้ความพยายามอย่างมากที่จะตกลงมาหลายวันแล้ว เมื่อวานลูกเห็ดลูกโตโค่ดดด เลยคะตกลงมา เมื่อเช้าน้ำแข็งลง เขาพยากรณ์หิมะวันเสาร์อาทิตย์นี้ละคะ คนแถวนี้เขานึกว่าหิมะมันจะหมดแล้วแต่เขาเปลี่ยนใจแล้วคะบอกว่ามันคงจะมีอีกจนถึงมีนาคมโน่นละคะ หนูจะไปเริ่มทำงานใหม่อีกที่วันจันทร์แล้วละคะ หนูทำงานอาทิตย์ละ 60ช.ม. เก็บตังค์ไปเปิดเนิร์สซิ่งโฮมที่เมืองไทย ฝันเล่นๆคะ ขอบคุณพี่เอเธนาสอย่างสูงนะคะ หนูชอบบล็อกล่าสุดของพี่คะ


  28. February 11th, 2010 at 8:08 pm       athenaz Says:

    How is yr day ka Tanya ?
    Slightly better from chill snow ?
    Yes, of ourse ..from warm LOVE of Mom when you up this blog..

    The Love is all atound.. all day all night every breath of you..when u think of her ^,^

    Bless her health..for her devotation and sacrifice ka :))

    Flower flower flower Pink Water lily Flower


  29. February 11th, 2010 at 8:02 pm       athenaz Says:

    ตุณแม่เข้มแข็งมาก ตอนนี้ท่านหายบ้างหรือยังคะ
    Tanya อยู่ไกลคุณแม่ อาจมีห่วงบ้าง
    ใช่ค่ะ แม่ทำมาทุกสิ่ง
    ถึงวันหนึ่ง ที่แม่อยู่ในวิกฤติ แม่ไม่เคยกลัว..
    นี่คือน้ำใจแม่ผู้กล้าหาญ

    เดี๋ยวนี่ พี่เองรักคุณแม่มากกว่าตอนสาวๆ ที่เราเอาแต่เรียนและทำงาน
    เลี้ยงลูกก็ดูใจคุณแม่ไปด้วย เพราะหลายครั้ง เราต้อง devote ทำให้ระลึกถึงคุณท่านมากขึ้นมาก ..
    ครั้นได้มาดูแลใกล้ชิดมากขึ้น ยามท่านแก่ชราและต้องการเรา
    ถือเป็นบุญเหลือเกินที่ ท่านยังให้โอกาสให้เราได้ทำความดีและตอบแทนพระคุณ

    ..ที่ชาตินี้ ไม่มีวันตอบแทนท่านกมดค่ะ

    รักแม่ค่ะ Tanya

    Love you too to up this blog :))


  30. February 11th, 2010 at 6:52 pm       rapeseed Says:


You must be logged in to post a comment.