Ozonemag

สิ่งดี ๆ ไม่ยอมจดจำ สิ่งที่ไม่ควรจดจำกลับไม่ยอมลืม

ห่างไกล แต่ใจไม่ห่างกัน

ตื่นอยู่ก็เหมือนฝัน วันเวลาไม่มีความหมาย ความรู้สึกมันคล้ายๆ จะมีใครคอยห่วงใยอยู่เสมอ

จะอยู่ห่างไกลแค่ไหน ความรู้สึกของใจมันบอกผ่านไปกับสายลมว่า แค่หลับตาลง คนๆนั้น

ที่เราคิดถึง ก็จะมายืนอยู่ใกล้ๆ จนได้รับรู้ถึงอุ่นไอของความห่วงใยที่มีให้แก่กัน

.




คิดถึงมากมาย เกินกว่าจะหาคำมาบรรยายได้นะ ถามว่ากล้าจะเดินไปบอกเธอไหม ไม่ใช่ไม่กล้า



แต่ว่าความรู้สึกมันบอกว่า ขออยู่อย่างดีก็ดีแล้ว ขอคิดถึงอยู่อย่างนี้ ขอมีขอบฟ้าเป็นเส้นไหมที่คอย

ถักทอสายใยของความรัก ส่งใจไปกับสายลม ส่งความสุขสมไปกับเสียงเพลง จะรักตอบหรือไม่

มันไม่ใช่ปัญหา เพราะไอ้ที่ใจมันรักเธออยู่เรื่อยมา มันก็ไม่เคยบ่นระอากับคำว่า “รักเธอ”เลยสักครั้งเดียว

บางที…เคยคิดว่าการได้ “พูด” จะทำให้เข้าใจ…
แต่บางที…การไม่พูดอะไรเลย…คงดีเหมือนกัน..

สิ่งที่เธอให้ฉันมานาน นั่นคือการไม่รักกันเลย ไม่เคยสักครั้งที่เธอจะหวั่นไหว

สิ่งที่ฉันมุ่งมั่นคือรอ อาจจะท้อลึกๆในใจ แต่ยังอยากขอร้องเรื่องเดียว

เธอพอจะทำได้ไหม อย่าเลยเธอ อย่าให้ฉันเปลี่ยนใจจากเธอไปไหน

 เพราะรักเธอไปหมดทั้งใจ ฉันรักคนอื่นไม่เป็น ปล่อยให้ฉันได้รักเธอไป

อย่าผลักไสให้รักใครเลย แค่เธอไม่รักก็ทำ ให้เจ็บจนเกินพอแล้ว อย่าเลยเธอ

 อย่าให้ฉันเปลี่ยนใจจากเธอไปไหน เพราะรักเธอไปหมดทั้งใจ

ฉันรักคนอื่นไม่เป็น เคยเป็นอย่างไร ขอให้เธอจงเป็นเหมือนเก่า อย่ามาสนใจเลย

กับชีวิตคนหนึ่ง ที่มันรักเพียงเธอ .. อยู่อย่างนี้ อย่าเลยเธอ อย่าให้ฉันเปลี่ยนใจจากเธอไปไหน

ฉันรักคนอื่นไม่เป็น .. ไม่เป็น





No comments yet»

Your comment

You must be logged in to post a comment.