ไม่ได้คิดว่าจะลาจากกันไป

เพียงแค่ระลึกถึงวันที่ได้เจอกัน

ใครเล่าจะคิดว่ามีวันนั้น

ทั้งที่ความสุขที่มีร่วมกันไม่เคยจาง

 

แต่เราก็เดินทางมาถึงวันนี้

วันที่ไม่เคยคิดว่าจะมีให้อ้างว้าง

ทั้งที่พยายามทำใจปล่อยวาง

ไม่คิดว่าจะเคว้งคว้างเพราะไม่เหลือใคร

 

 

ไม่ได้มีเวลามากขนาดนั้น

เพียงแต่ไม่มีเวลาให้เท่าที่เคย

ไม่คิดว่าจะเดินจากไปเลย

เพราะยังไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา

.

 

มองเวลาที่ก้าวผ่าน

ยังเตือนถึงเมื่อวานของวันก่อน

แม้ไม่อาจมองย้อนไม่เคยคิดถอนจากความทรงจำ

ความเป็นเพื่อนไม่เคยเปลี่ยน

หลายสิ่งยังคงหมุนเวียนอยู่อย่างนั้น

เราต่างไม่อาจย้อนให้คืนวัน

กลับมาแล้วได้เจอกันได้เหมือนเดิม

 

หากความรักและผูกพันที่ต่างมีให้กันในวันเก่า

แม้ต้องผ่านกาลเวลาที่ต้องเศร้า

ความเป็นเพื่อนของเราไม่เหงาเลย