อาจเคยเดินสวนทางกันในวันหนึ่ง

อาจรำพึงอยู่ในใจไม่ใคร่รู้

เราเคยพบกันหรือเปล่า

ตรึกตรองดู



ยังคงสงสัยอยู่

.

.

 

ยากรู้จริง

 

 

.

เคยเจอกันบ้างไหม

ส่วนหนึ่งของฝั่งใจไม่ใคร่รู้

อีกฝั่งหนึ่งเคยถามใจของใครอยู่

ความคิดอาจเดินสวนทางของทั้งคู่

.

.

ไม่รู้เลย

 

 

ตกลงว่า..เป็นเพื่อนกันใช่ไหม

หรือคนคุ้นเคยจึงได้ถาม

ไม่สำคัญจะสนใจหรือใส่ความ

ไม่คิดถามว่าทำไมได้พบกัน

 

 

เพียงแต่ไม่อยากให้ใครทุกข์

ไม่อยากผูกพันใจแม้ในฝัน

ไม่ต้องการเป็นส่วนหนึ่งของกันและกัน

ไม่ผูกพันในใจ

.

.

ของใครเลย

 

 

เพราะต่างคน

.

.

 

ต่างความคิด

ไม่มีถูกผิดต่างเดินทางไปไม่คิดถาม


อาจไม่เคยเจอทางที่ใครได้ใฝ่ตาม

ต่างมีความคิดของตนอย่าค้นเลย

ต่างมีเหตุผลต่างเอื้อนเอ่ยเฉลยกัน

 

บ่อยไปที่แลกเปลี่ยนความคิดเห็น

ต่างมีประเด็นแลกเปลี่ยนด้วยคำถาม

แต่ยังคงเคารพความคิดไม่ผิดความ

ต่างมีเรื่องราวที่ต้องทำ

.

.



..ตามใจตน

 

ไม่จำเป็นต้องหาคำมาจำกัด

ให้มากความ

ไม่ต้องมีนิยามให้กว้างไกล

ขอเพียงใจเป็นเพื่อนมาเยือนให้

เพียงแค่นี้ก็ซึ้งในใจที่ให้กัน

เพราะต่างคน

.

.

ต่างมีหนทางหาคำตอบ

ที่อีกฝ่ายอาจชอบหรือไม่ก็ได้

เพียงอยากช่วยเจือจุนข้างในใจ

ให้อีกฝ่ายได้ระบายมันออกมา

 

เราต่างมีหนทางในความคิด


มีความคิดเห็นแตกต่างกันเป็นใช้ได้


เพียงแค่หาคนแลกเปลี่ยนเพื่อแน่ใจ


ด้วยต่างมีน้ำใจ

.

.

ให้แก่กัน

 


เขียนโดย

 

KorP@I

 

เพื่อน …

ไม่ว่าจะอยู่ในโลกแห่งความจริงหรือความฝัน

ต่างปลอบประโลมใจให้แก่กัน

ไม่เคยมีเพื่อนที่ทิ้งกันไปได้เลย