เคยไหมที่นั่งอยู่แล้วอยากเขียนเพลงขึ้นมาสักเพลงหนึ่ง เป็นความครึ้มอกครึ้มใจเล่นๆ แต่ว่าไม่รู้เหมือนกันพอลองอ่านเล่นๆดู มันจะเป็นเพลงได้ไหม ไม่รู้เหมือนกัน  เพราะคิดเอาเองว่า ถ้าเป็นเพลงความคล้องจองในทำนองน่าจะมีมากกว่านี้ เมื่อเป็นเพลงขึ้นมา ควรจะเป็นเรื่องเป็นราว และร้อยเรียงได้ดีกว่านี้มาก เพียงแต่ชอบคิดและเขียนเพลินๆ เป็นงานอดิเรกที่ชอบ เลยเขียนเก็บไว้

ตั้งแต่มาอยู่ที่บ้านไม่ค่อยได้เจอเพื่อนๆ งานที่ทำเจอลูกค้าที่หมุนเวียนเปลี่ยนผ่านมา ไม่มีอะไรมากมาย จากที่เคยมีสมุด ปากกา คู่ใจ เขียนอะไรที่นึกอยากเขียน เคยทำเมื่อตอนที่เรียนหนังสือ ตอนที่เรียนมักจะนอนหลับก่อนแล้วตื่นมาอ่านหนังสือกลางดึก บ่อยครั้งที่นึกเรื่องราวและเขียนเก็บไว้

 

นับว่าเป็นเรื่องที่ดีการนั่งอยู่เงียบๆ คนเดียว คนเราไม่ต้องมีใครมาเป็นเพื่อนตลอดเวลาทำให้เราคิดอะไรได้ และสนุกที่ได้คิดขึ้นมา เป็นการอยู่กับตัวเองและมักจะบอกกับตัวเองว่า คิดได้เพียงแต่อย่าไปฟุ้งซ่านเกินไป คิดอย่างมีสติสร้างสรรค์ก็เท่านั้นเอง วันนี้นึกครึ้มใจเขียนเพลงขึ้นมา เขียนไว้นานแล้วเพิ่งจะมาพิจารณาดูและก้ไขบางตอน อยากเขียนเพลงเป็นจังเลย แบบมีท่อน

ฮุกที่เป็นทำนอง แต่ยังไม่เป็น ลองได้แค่นี้เอง เก็บไว้อ่านเองเพลิน ๆ  เพราะไม่เคยรู้ว่าเขาเขียนกันอย่างไร จะมีความคล้องจองมากน้อยแค่ไหน ลองดูได้แค่นี้แหละมีความสุขแล้วแหละ ถ้าเป็นเพลงคงจะดีกว่านี้ คงไม่งกมากเกินไปหรอกนะ ว่ามั้ย ??

 

 

 

ดอกไม้รูปทรงสวยจากริมโขงเชียงคาน

.

:: เพลงที่หายไป/  Disappear  ::

 

เป็นบทเพลงที่เขียนในใจ

แต่ว่าไม่ได้เขียนมันออกมา

ปลอบตัวเองให้รู้ทันใจ

บอกแล้วไงว่าเขาไม่มา

 

เหมือนเปลวเทียนที่แสงอ่อนล้า

ยังเป็นดวงตาที่เคียงข้างกาย

เคยฝากรักไว้ภายใต้แสงเทียน

ด้วยถ้อยคำที่เคยที่เขียนขึ้นมา

 

ทำนองอาจเป็นกาลเวลา

เริ่มเดินเชื่องช้าเพราะลาจากกัน

ได้ยินเพลงรักขึ้นมาครั้งใด

อบอุ่นหัวใจขึ้นมาช้าๆ

 

 

 

เพลงหวานที่พร่ำคล้ายคำล่ำลา

ที่เคยผ่านมาในห้วงเวลาที่คบกัน

ถ้าหากวันไหนได้ยินเพลงนี้

ขอให้คนดีจดจำเอาไว้

 

เวลาที่ผ่านเหมือนขาดห้วงไป

จากเคยมีใจทำไมต้องจากกัน

หรือเป็นเพราะตัวเธอที่เจอใครแล้ว

ใจไม่เข้าแถวเปลี่ยนแนวทางใหม่

 

ทั้งที่วันนั้นเธอบอกมีใจ

ถึงวันนี้กลับผลักใสให้ไกลจากกัน

เหมือนมีบางอย่างมาขวางทางผ่าน

กลับมาวันนี้เธอบอกลากัน

ที่ผ่านมานั้นเธอคิดอย่างไร

 

เมื่อไรที่ฟังเหลงหวานดังแผ่ว

คล้ายดังดวงแก้วหลุดลอยจากฝัน

ความรักที่มีสูญสิ้นไปพลัน

เธอจะให้ฉันทนได้อย่างไร

 

 

 

 

ถ้อยคำและภาพโดย

 

Korp@i

 

 

เขียนเมื่อศุกร์ที่ 26 พ.ย. 2552

แก้ไขอีกครั้ง 18 ก.ค.2553