เมื่อตอนที่เรียนจบมาใหม่ๆ จำได้ว่าบอกตัวเองอยู่เสมอว่า

“วันหนึ่งฉันต้องมีงานเขียนโฆษณาของตัวเองโชว์หลาหน้าจอทีวี“   เกือบยี่สิบปีที่ผ่านมา

เมื่อถึงวันนี้ฉันไม่เคยปฏิเสธใจของตัวเองในวันนั้น อย่างน้อยในทุกช่วงเวลาของการมี

 
 
ชีวิต ฉันเชื่อเสมอว่าการมีความหวังและความฝันของคนเรานั้นเป็นแรงผลักดันพลังให้เกิด
 
 
ขึ้นความรักของคนเราให้ไปถึงจุดหมายที่มั่นไว้   หลายคนใช้เป็นแรงผลักตัวเองได้อย่าง
 
 
อย่างมหาศาล
 
                         
 
                    

.

 

   เทคนิคการสร้างพลังหาหนทางแห่งฝันของแต่ละคนย่อมแตกต่างกัน

มาถึง  แต่เป้าหมายไม่กทิ้งห่างจากกันนัก  ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับสถานการณ์สิ่งแวดล้อมที่ต่างกัน
 
ไปตามข้อจำกัด    แม้ว่าไม่ได้ทำทำสิ่งที่คิดว่าตัวเองรักหรือชอบอยู่ก็ตาม แต่สิ่งที่คิดอยู่
 
ในใจเสมอคือทำดีที่สุดในสิ่งที่ทำไม่ว่าผลที่ออกมาจะเป็นอย่างไร  จะไม่มีคำว่าเสียใจกับ
 
การตัดสินใจของตัวเองและผลของการกระทำทุกสิ่งที่ทำลงไป
 
                                           
                                            สิ่งที่เป็นเหตุผลประกอบการตัดสินใจสำหรับทุกวันนี้
 
คือความโชคดีที่มีอยู่ในชีวิต  หากคนเราไม่เคยเห็นหรือตระหนักถึงความโชคดีของตัวเอง
 
บ้างเลย ชีวิตคงย่ำอยู่กับที่มากกว่าดารก้าวเดินต่อไป หลายๆ คนอาจจะไม่ได้เจอเหมือน
 
เราก็ได้
                                  
                                   จำได้ว่า เมื่อตอนที่ต้องกลับมาช่วยงานที่บ้าน มีีเพื่อนที่เคย
 
เรียนด้วยกัน  ได้พูดให้ข้อคิดเตือนใจและสติมากอยู่หลายครั้ง ในตอนนั้นไม่ได้คิดอะไร
 
เพียงแต่คิดว่า  ครั้งหนึ่งเราต้องเรียนหนังสือด้วยภาระทุกคนในครอบครัวหาเงินให้นัก
 
รียนรับจ้างในตอนนั้นเราต้องทำให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้  หลังจากที่เราได้ใช้ชีวิตเพื่อ
 
การเรียนและประสบการณ์อยู่พักใหญ่ ระหว่างเรียนได้มีโอกาสทำในสิ่งที่ต้องการมาพอ
 
ประมาณ ไม่มากจนเกินไป ไม่น้อยเกินกว่าที่คนในวัยที่ค้นหาต้องการ  พอถึงจุดหนึ่ง  ทำ
 
ให้คิดเองว่า เราควรจะพอแล้วกับการไปทำงานหลังจากที่เรียนจบ  หลังจากนั้นเลยตัดสิน
 
ใจกลับบ้าน ด้วยสัญญาใจที่ให้ไว้กับตัวเอง

                         

                           ในความไม่มีทำให้หลายคนต้องดิ้นรน ต่อสู้ แย่งชิง เพื่อให้ได้มา

เมื่อเรามีอะไรก็ได้เป็นของเราอยู่แล้ว การเปรียบเทียบกับผู้อื่นเพื่อให้ได้เป็น หรือให้ได้

 
เหมือนคนอื่นนั้นไม่ใช่ประเด็นสำคัญของชีวิต  จำได้ว่าเมื่อได้เจอหนังสือธรรมะเล่มหนึ่ง
 
พูดถึง ความพอใจของแต่ละคนต่างกัน ขึ้นอยู่กับความคิดของคนๆนั้น ยังมีคนมากมายไม่
 
พอใจกับสิ่งที่ตนมี ย่อมเกิดการเปรียบเทียบ เมื่อใดก็ตามที่เราเอาตัวเราไปเปรียบกับผู้ที่
 
เหนือกว่า จิตใจเราย่อมร้อนรน อย่างน้อย ความสุขในชีวิตเกิดขึ้นได้กับเรา อย่างไม่ยาก
 
เย็น  เราเลือกได้ว่าจะมีชีวิตอย่างไร
 

ถ้อยคำโดย

 

KorP@I

 

10/06/2553