เคยไหม???

ที่ต้องรอคอยใครบางคน 

 รอมานานจากที่รอคอยอย่างมีความหวัง

ไม่นนานจากความหวังกลายเป็นความเบื่อ

 

 

เมื่อชีวิตคนเรามีค่าเพียงพอ

ไม่จำเป็นนักที่จะต้องรอคอยต่อไป

ชีวิตมีอะไรต้องทำและคิดอีกมากมาย 

เมื่อไม่มีอะไรคืบหน้า 

ก็ไม่ควรจะรอคอยอีกต่อไป

 

 

.

 

รอคอยบางคนเคยสับสนในใจ

รอคอยจนเหนื่อยใจรอทำไมถามใจตน

รอคอยอย่างนี้รู้ตัวดีว่าสับสน

เริ่มท้อเมื่อรอคนใจวกวนอยู่ร่ำไป

 

 


รอคอยความรักเริ่มประจักษ์ในรักไหม

เฝ้ารออย่างเดียวดายรักจากไปใยไม่คืน

หากเป็นเช่นนี้เลิกเสียทีรักคนอื่น

ให้รักไปไม่รักคืนใยต้องฝืนอยู่ทำไม

 

 


เลิกรอแล้วเลิกรักเนิ่นนานนักทนไม่ไหว

ต้องรออีกเท่าไหร่รอทำไมใจขอคืน

รอมาเนิ่นนานนักใจเธอกลับรักคนอื่น

เรียกใจให้กลับคืนไม่ขมขื่นอีกต่อไป

 

 

 

 

 

 

 


เวลาในชีวิตต่างลิขิตเส้นทางไว้

ใคร่ครวญคิดด้วยใจไม่รักใครมากกว่าเรา

อาจมีที่ขาดเขลาเริ่มมองเงาด้วยเข้าใจ

ที่แล้วผ่านเลยไปเริ่มคิดได้เข้าใจตน

 

 

รักใครย่อมรักได้อย่าหวั่นใจให้ริเริ่ม

เตือนใจไม่เหิมเกริมหรือฮึกเหิมจนเกินไป

เตือนตนอยู่เรื่อยไปอย่ารักใครมากกว่าตัว

หากเขาไม่รักตัวอย่าได้กลัวอยู่เดียวดาย

 

 

รักแล้วไม่รักตอบจะไปชอบเขาทำไม

อย่าสับสนหรือท้อใจเราอยู่ได้ด้วยตัวเอง

อย่าทำตัวเสียหายเป็นไม้หลักขี้ปักเลน

รักใครอย่าหวั่นเกรงรักตัวเองด้วยเช่นกัน


เขียนโดย

 

KorP@i