เริ่มทักทายดวงตะวันด้วยกาแฟอุ่นๆ 1 แก้ว เริ่มวันด้วยการ เดินทางมาที่โกดัง ช่วงนี้งานเข้า ต้องมาที่ที่ทำงานอีกครั้ง ในเวลาที่อากาศ ยังไม่เข้มข้นเท่าไหร่อย่างเช้านี้ ไม่มีรถติด ไม่ผ่านสี่แยกไม่ต้องเห็นไฟเขียว ไฟแดง ให้ต้องชะงักงันระหว่างทาง แต่มีทุ่งกว้างสีเขียวขจี อากาศหลังฝนตก
น่าพิสมัยจะตายไปเป็นใครๆต้องชื่นชมว่าจะกระจายงานเรื่องเครื่องมือการใช้ งานที่ยุ่งยากซับซ้อนให้แก่ป้าบ้างแต่คนสูงอายุบางคนไม่ชอบเครื่องไม้เครื่อง มือที่ต้องมีปุ่มมากมายอย่างคอมพิวเตอร์ ท่าทางป้าเห็นแล้วคงจะมึน แกสั่น หัวไม่ยอมใช้ กลัวการผิดพลาด เลยต้องมานั่งเฝ้าโกดังเสียเอง เป็นเจ้าแม่ ตาชั่งอยู่ระหว่างนี้ สนุกจะตายไป

 วันนี้พกกล้องถ่ายรูปมาด้วย ตั้งใจว่าจะถ่ายภาพบรรยากาศในโกดังระหว่างที่คนงานผ่าข้าวโพดกันอีกครั้ง ท้องฟ้านอกบานหน้าต่างยังเป็นท้องฟ้าสดใสเช่นเดิม   คิดถึงช่วงเวลาเดียวกันนี้้ของ เมื่อปีที่แล้วที่มาใช้เวลาตรงนี้เช่นกัน  ไม่ว่าอะไรที่อยู่รอบตัว ย่อมเปลี่ยนปลงไป เหมือนเข็มนาฬิกาที่ยังทำงานอย่างแน่วแน่ มั่นคง และตรงเสมอ 

                   

  

 
                  จำได้ว่า ในเวลาใกล้เคียงกันนี้ ตอนนั้นที่มาทำงานที่ห้องชั่งนี้ 

 มาดูคนงานผ่าข้าวโพดกองที่อยู่ตรงข้ามกับห้องกิโลใหญ่  ฝุ่นจากกองข้าว
 
โพดฟุ้งกระจายอยู่ไม่ไกล เมื่อมีโอกาสเหมาะสมอย่างนั้นไม่รอช้าคว้ากล้อง 
ได้ทดลองถ่าย ดูเป็นการทำความรู้จักกันที่ข้ามขั้นอยู่พอสมควรเพราะไม่ชอบ 
อ่านคู่มือ เลยยังไม่ได้เล่นตามขั้นตอนเท่าไหร่นัก เลยได้ผลงานปฐมฤกษ์ จากกล้องที่เพิ่งซื้อมาเป็นถาพถ่ายคนงานเป็นครั้งแรก                      

                

   เริ่มตะหนักได้ว่า ความสุขของชีวิตอยู่ใกล้แค่เอื้อมนี้เองไม่ต้องไปหาที่ไหน 

ไกลๆเลย รอบๆโกดังมีชีวิตมากมายให้ได้เรียนรู้และประทับใจ ช่วงค่ำของวันนี้ ได้ไปเที่ยวลาวกับป้า ออกเดินทางประมาณสองทุ่มยังไม่ได้ตรวจดูเลยว่า 
โปรแกรมเป็นอย่างไรบ้าง คงเหมือนชะโงกทัวร์ทั่วๆไปนั่นแหละไม่มีอะไรโดด 
เด่น เห็นว่าจะได้เปลี่ยนบรรยากาศนับว่าดีเหมือนกันนะ 


                  เกิดเป็นคนเรามักจะมีโปรแกรมเที่ยวแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัวอย่างนี้
บ่อยๆ ที่อาปากับแม่สั่นหัวแล้ว ฉันรับไม้ต่อมา แหม..ถ้ามีโปรแกรมญี่ปุ่นอีก
สักครั้ง คงชื่นฉ่ำอุราน่าดูชม ถ้ามีอะไรเด็ดๆจากฝั่งลาวมาเล่าสู่กันฟังแล้วจะ 

รีบนั่งพิมพ์ป๊อกแป๊กหน้าแป้นมาเล่าสู่กันฟังแน่นอนจ้
 

.

ันนี้ยังเบิกบานมีงานการให้ต้องทำ

แสนสนุกเลิศล้ำมีงานให้ทำทุกวัน

เป็นความสุขกับงานเสริมสร้างพลัง

 อยู่โกดังกับคนงานทำงานเบิกบานใจ

 เจอปัญหาใหม่รายรอบตัว

ต้องดูแลคนงานวางแผนสั่ง

เป็นบทบาทของชีวิตในโกดัง

 เห็นมาตั้งแต่ยังวิ่งเล่นละอ่อนนอนตื่นสาย

 สมัยเด็กวิ่งเล่นไป

ไม่ต้องคิดอะไรวิ่งเล่นใต้ร่มเงาไม้ข้างๆลาน

ทุกสิ่งล้วนเป็นสุขสนุกสนาน

 ชีวิตแสนเบิกบานได้ทำงานที่โกดัง

แม้ไม่ได้ไปไหนไกลอยู่ใกล้บ้าน

ได้ทำงานไปจิตใจไม่ห่อเหี่ยว

ถึงเวลาอยากไปเที่ยว

พักงานไว้สักประเเดี๋ยว

อาจไปเที่ยวเพื่อนหย่อนใจ

 

ช่างบังเอิญเย็นนี้มีช่วงพัก

 

เที่ยวทายทักเพื่อนบ้าน

 

แวะบ้านเขาสักหน่อยเป็นไรไป

แอ่วลาวสักพักเพื่อหย่อนใจ

…กลับมาคงได้เจอกัน.

ถ้อยคำโดย



KorP@I



11/06/2533