เก็บความงามในชีวิต

เก็บความคิดเลิศล้ำรวมคำสอน

ทุกสิ่งอย่างที่ผ่านทางยามแรมรอน

ไม่เคยรอนแรมไปจากใจเรา

เก็บทุกสิ่งที่มีในวันนี้

อาจมีหลายสิ่งที่ผ่านมายังโง่เขลา

ยังคงเก็บความงามตามศรัทธาค่าแห่งเรา

ไม่เคยเหงาในหัวใจให้ดายเดียว

 

 

ยามเช้า ณ วันนั้น

ดอกหญ้าบนยอดภูเรือ

ในวันที่ฝนตกกระหน่ำและเหน็บหนาว

ของค่ำคืนวันที่ 11 ธ.ค. 2553

 

 

.

 

แม้ล่วงเลยผ่านมาเนิ่นนานแล้ว

เสียงลมแผ่วผ่านไปไม่คิดหวน

ยิ่งผ่านแล้วเลยไปได้ทบทวน

สิ่งที่ควรยังคงคุณค่าเก็บมาจำ

 

บางเส้นทางที่เดินผิด

ด้วยใจคิดนึกกลัวตัวยังเขลา

หากได้เจอครั้งใหม่ไม่หูเบา

นำรางเงาที่ก้าวผ่านประมาณทาง


 



หากมีบางอย่างเวียนมาอีก

ไม่คิดหลีกปรับตัวแล้วสู้เขา

คราวนี้เริ่มเห็นลางเส้นทางเรา

หนทางเราไม่หนีไปไม่ลำพอง

ที่เดินทางผ่านมายังอีกมาก

มีหลายหลากเรื่องราวในเงาสลัว

จงมั่นใจก้าวเดินไปอย่าได้กลัว

เกิดมาแล้วมั่นใจตัวไม่กลัวเกิน

 

ถ้อยคำ

โดย

 

 

KorP@i


 

 

ภาพโดย : น้องบี  ขวัญฤทัย