….และแล้ววันหนึ่งเราต้องมาเจอกัน เคยคิดไหมว่า
 
ว่าสิ่งที่คนๆหนึ่งที่เป็นใครมาจากไหนก็ไม่รู้ แล้วจู่ๆก็มาเจอกันอาจเจอข้างทาง
 
หรือว่าเคยนั่งเคียงข้างยามเรียนหนังสือ
 
 
 
เคยสบตาคิดว่าใสซื่อ
 
เลยเชื่อถือว่านั่นคือ …ความรัก

คงตักเตือนกันยากนัก

 
เมื่อเจอกับความรักเป็นอย่างนี้
 
 
เมื่อเติบใหญ่จึงใคร่ประจักษ์

หากมองหารักเป็นที่พึ่ง

ต้องการรักไปเพียงเพื่อใจ

 
มีใครให้คิดถึง

 อาจจะลืมคิดถึง..ความลึกซึ้ง
 
ไม่อาจนึกถึงสิ่งที่อยู่ข้างใน



 
 

.

                                              
  
                                               หลายคนโทษผู้อื่น ไม่อาจฝืนทำตามใครได้ เมื่อ
 
มีความรักไม่ควรโทษใคร เพราะสิ่งนั้นเกิดขึ้นได้กับคนทุกคน จะมีสักกี่คนที่พบว่า..ไม่มี
 
ใครรักเราเท่าฟ้าได้เลย
 
 
หากเราไม่รักตนเอง จะไปหวังความรักจาก คนอื่นได้อย่างไร คน
 
เราต้องมีความรัก ความปรารถนาดีให้กับตัวเองก่อน เป็นต้นทุนของจิตใจที่เราสร้าง ให้
 
ตัวเราเองได้ ในยามที่ไม่มีใครในโลกนี้ เราต้องอยู่ได้ด้วยกำลังใจของตัวเอง คนอื่นที่รู้จัก
 
เป็นมรรคผล ที่ส่งมาให้แก่เราเท่านั้นเอง ก่อนจะคาดหวังว่าจะได้ความรัก ทั้งๆที่เรายังไม่
 
ให้ความรักคนอื่น นั้้นหายากมาก เหมือนเราพยามยามที่จะคุยกับผู้อื่น แต่ไม่เคยฟังเสียง
 
เขาเลย นั่นหมายถึงไม่เปิดใจของตัวเราเอง ลองเปลี่ยนดีไหม เปลี่ยนแปลงตัวเองใหม่
 
จากที่เป็นคนได้มาเป็นคนให้ดีกว่า ลองให้เขาดูวิให้แบบที่ไม่สนใจว่า คนที่รับจะคอยรอ
 
ท่า ส่งความเมตตากลับคืน ในการรับรู้ถึงความรู้สึกของคนอื่น ความรักคือความมีอิสระ
 
เป็นที่สุดแล้วในโลกใบนี้ ไม่มี ใครจะบังคับใครได้เลยเมื่อมีรัก บางคนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตน
 
ขาดความรัก เด็กหลายคนคงต้องถามว่าความงาม อยู่ที่ใด เมื่อตัวเรายังไม่รักจะไปร้อง
 
ทักบอกใครได้ อย่าคิดมากไปจะเศร้าใจตัวเอง  



                                

 

 
                               หากจะมีอีกฝ่ายเอ่ยปากถาม คุณคะรักฉันไหม ต้องพิสูจน์ใจ
 
ด้วยการใคร่ครวญ เป็นธรรมดาของโลกใบนี้ ไม่ว่าผู้หญิงผู้ชาย ไม่ว่าจะเป็นใคร เรามักจะ
 
เห็นคุณค่าของสิ่งที่ได้มาอย่างยากเย็น หลายคนมักจะข้ามสิ่งนี้ไป หากอีกฝ่ายหนึ่งเป็นผู้
 
เรียกร้องมากเกินไป อีกฝ่ายจะมองเป็นของเล่นๆ เมื่อสิ่งที่ได้มานั้นแสน ง่ายดาย เมื่อมี
 
ครั้งนี้ย่อมมีครั้งต่อไป ไม่ว่าผู้หญิงหรือชาย ต่างเลือกได้ว่าจะเป็นเช่นไร คิดตริตรองก่อน
 
ตัดสินใจ ไม่เร่งด่วนไปเสียใจและเวลา
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ไม่ควรหลงคารมคน
 

เมื่อยามที่เราเดินปะปนอยู่ทุกวัน

เมื่อคิดจะคบกันควรไว้ใจกัน

ไม่นึกหวั่นและพรั่นพรึง

เหนื่อยหนักอยู่บ่อยๆมีไม่น้อย

ไม่ควรตั้งหน้าคอยซักถามถึง

คิดมากมัวแต่รำพึง

กลายเป็นฉุดดึงหัวใจกัน

ชีวิตของคนโปรดวางใจ

ไม่ก้าวก่ายของอีกจนเกินควร

ชีวิตคู่ดูกันไปหากเซ้าซี้จนทนไม่ไหว

อีกฝ่ายอาจถอดใจได้เพราะเบื่อกัน

เพียงอดทนและไม่หวั่นเคียงคู่กันด้วยเข้าใจ

ไม่ใช้ทิฐิมากเกินควรต้องอดทนต่อกันไว้

จะเต็มใจหรือไม่ก็ตาม

ชีวิตไม่คิดมากหรือตั้งคำถาม



ทั้งชีวิตยังคงเดินตาม
 
หากเรายังคู่กัน
 

ถ้อยคำโดย



KorP@I



12/06/2553