เพราะนอนไม่หลับเลยได้ตื่นทันเวลาตักบาตรข้าวเหนียว แบบไม่ค่อยสดชื่นเท่าที่ควรร่างกายยังไม่หายเพลีย สังเกตวิถีชีวิตของคนที่นี่ใช้ชีวิตแบบง่ายๆสบายๆ ตั้งใจว่ามาถึงเชียงคานแล้ว ต้องไปตักบาตรข้าวเหนียวร่วมกับชาวบ้านที่นี่  

 

 

              ขณะที่ลุกจากที่นอนเตรียมตัวเดินออกมาจากที่พัก  ได้ยินเสียงระฆังที่ให้สัญญาณว่า ถึงเวลาที่พระท่านออกมารับบิณฑบาตรยามเช้า รู้สึกสดชื่นกับไอเย็นของอากาศเริ่มกระทบผิวกายยามเช้า  หลายคนที่มาเยือนได้ตื่นทันใสบาตรข้าวเหนียวอย่างตั้งใจ 

 

ระหว่างที่เดินทางไปใส่บาตรพระจากบ้านพัก ได้สังเกตชาวบ้านที่เตรียมตัว  นำข้าวของมาจัดวางที่หน้าบ้านนับว่าชีวิตอย่างนี้มีความสุขดีตามอัตภาพ 

 

 

.

 

 ใครที่ตั้งใจมาทำบุญใส่บาตรข้าวเหนียว 

คราวนี้ได้ทำบุญสมใจแล้ว

 นานๆจะได้มีโอกาสอย่างนี้ 

ระหว่างทางที่เดินออกมาจากที่พัก

เห็นผู้คนต่างถิ่น ที่เดินทางมาเที่ยวเช่นกัน

ต่างรีบกุลีกุจอลุกขึ้นจากที่นอนด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม 

ต่างทยอยเดินเรียงแถวมาตามทางเท้าเรียบถนนชายโขง

 

 ตัวเราเองเดินจากซอย 11

แต่เลือกไปใส่บาตรในช่วงซอย 9

 มีผู้คนมากหน้าหลายตา

เพื่อนๆที่มาด้วยกันเดินล่วงหน้ามาก่อน   

 พวกเรามาเจอกันที่นี่โดยบังเอิญ 

ได้มาร่วมรอใส่บาตรพร้อมกันพอดี  

ไม่มีใครปลุกใคร นอกจากจะสั่งกันไว้ล่วงหน้า

 

 

 

ยามนั้นฟ้าเริ่มแจ้งแล้ว 

อากาศเย็นพอให้ได้ใช้เสื้อกันหนาวที่เตรียมมา

ไม่หนาวโหดร้าย เพียงแตะอารมณ์

และอุณหภูมิของร่างกายอย่างรู้ทัน

ก็พวกเราอุตส่าห์เดินทางมาหาที่หนาวๆกัน ถึงที่นี่ จะไม่หนาวก็หระไรอยู่

แต่อากาศในวันนั้นไม่ได้โหดร้ายต่อการดำเนินชีวิตเลยแม้แต่น้อย 

 ทุกคนอิ่มเอมใจที่ดั้งใจมาทำบุญระหว่างการเดินทางครั้งนี้ 

ได้ตักบาตรข้าวเหนียวกันสมใจ

เมืองเล็กๆแห่งนี้กำลังให้ความอบอุ่นในใจแก่พวกเรายิ่ง

 

 

 

 

 

มองแลเห็นแม่เพื่อนสาวนั่งคุยกับเจ้าของร้านค้ามาแต่ไกล   ทางร้านมีการปูเสื่อไว้บริการลูกค้าอยู่หน้าบ้าน  รวมทั้งเจ้าของบ้านที่มีเก้าอี้นั่งเตรียมตัวใส่บาตรเช่นกัน  มีของที่เตรียมไว้ให้ผู้มาเยือน ถาดละ 70 บาท เห็นมีของไม่กี่อย่าง เป็นบะหมี่สำเร็จรูป ของแห้งวางไว้ 

  

                                           เลยไปอีกหน่อยติดกับร้านที่ปูเสื่อเห็นมีข้าวเหนียวห่อใบตองไว้ให้เรียบร้อย พร้อมหมูทอดหั่นเป็นแนวยาว  เดินเลยไปอีกนิดซื้อข้าวเหนี่ยวหมูทอดใส่ห่อใบตองมาใช้ใส่บาตรเช้าด้วยข้าวเหนียวห่อที่ซื้อมานั่นเอง  วิ่งหาน้ำไม่ทัน  เลยไม่ได้ใส่บาตรด้วยน้ำ มาเห็นบรรยากาศยามเช้าอย่างนี้แช่มชื่นใจมากแล้ว

 

มองพระที่เดินมารับบาตรอย่างเพลินตาระทับใจเด็กเสื้อกันหนาวสีชมพูที่เป็นลูกศิษย์พระที่กำลังเดินไสรถเข็นมาแต่ไกล  เพื่อมารับของจากบาตรต่อจากพระและนำเอากลับไปวัด เด็กวัดสมัยนี้ทันสมัยขึ้น มีเครื่องทุ่นแรงช่วยแบ่งเบาน้ำหนัก   ไม่ต้องหิ้วกระแป๋งจนแขนเคล็ดเพราะความหนักของข้าวเหนี่ยวอีกต่อไปเห็นเด็กวัดคนนี้แล้วชื่นชมความทะมัดทะแมงของเขาเมื่อเขาเดินผ่านไปได้แต่แอบนึกชมอยู่ในใจขณะที่กำลังเก็บภาพการใส่บาตรข้าวเหนียวของที่นี่ยามเช้า

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ชอบบรรยากาศแบบนี้จัง เป็นวิถีชีวิตที่ดูเรียบง่าย ไม่ต้องเร่งรีบ เบียดเสียด พระท่านค่อยเดินรับบาตผู้คนที่รอใส่บาตรนั่งเข้าแถวรออยู่กับฟุตบาทหน้าบ้าน  มีหมอกลงไม่จัดมาก  ไม่ว่าจะมีกลุ่มเรามาเที่ยวหรือไม่ ที่นี่เชียงคาน  คงมีบรรยากาศแบบนี้อยู่แล้วทุกเช้า  จากการถามคนในท้องถิ่น  จึงรู้ว่าวันที่พวกเรามาเชียงคาน คนเยอะกว่าวันธรรมดา เพราะเป็นวันหยุดยาว  

 

เมื่อฉันและผองเพื่อนใส่บาตรพระกันเรียบร้อยท้องฟ้าเริ่มสว่างขึ้นเรื่อยๆจนเริ่มมีแดดออก  เห็นหลายๆคน ที่ลูกจากที่นอนช้ากว่าพวกเรา  ริ่มทยอยมาใส่บาตรข้าวเหนียวกันมากมาย  รีบตื่นอย่างเราได้บรรยากาศยามเช้าได้ดีกว่า  เมื่อพวกเราทั้งหมดใส่บาตรให้อาหารแด่พระท่านเรียบร้อย คราวนี้คงเป็นคิวของผู้ใส่บาตรเองบ้างแล้วที่จะได้ลิ้มรสอาหารเช้าที่นี่เช่นกัน

 

 

 

 

 

 

       ไปเดินเล่นริมโขงเหลือบไปเห็นร้านขายหมูปิ้งที่คนให้ความสนใจกันมากมาย  เพราะไม่ได้นำหมูมาเสียบไม้อย่างเดียวเป็นหมูหมักแล้วทำให้เป็นผ่านบางบางๆรูปทรงน่ารักก่อนที่จะเอาไปย่างบนเตา  นับว่าเป็นการเพิ่มมูลค่าสินค้าที่ไม่เลวเลย 

 

 

          หลายคนที่มาต่างอุดหนุนกันเยอะมากเลย  ถ่ายรูปแม่ค้าด้วย เล่นเอาแม่ค้ารีบปิ้งขายไม่ทัน    หน้าตายิ้มแย้มตลอดเวลา พอมีคนมาขอถ่ายรูป  แกก็ส่งยิ้มยิ้มให้กล้องถ่ายรูปไปน่ารักดีทั้งแม่ค้าและลูกค้า  ร้านนี้อยุ่ตรงซอยที่มีคนพลุกพล่านของถนนชายโขง

 

 แม่เพื่อนสาวที่มาด้วยกันของเราไปลองซื้อมากินก่อน  ตอนแรกเห็นว่าเป็นหมูหมักเลยไม่ซื้อ  อยากกินหมูทอกดข้าวเหนียวไปตองดูบ้านๆกว่าเจ้านี้    แต่เพื่อนซื้อมาฝากลองแทะจากไม้ดูแล้ว   แม่ค้าปรุงได้ไม่เลวหอมเครื่องหมักหมู  ราคาไม้ละ 5 บาท นับว่าเหมาะสม

 

นอกจากหมูปิ้งดูมีความคิดสร้างสรรค์ของเจ้านี้แล้ว  ยังมีขนมข้าวจี่ หรือแป้งจี่ นี่นำข้าวเหนียวหมักมาปิ้งเสียบไม้ขายกันหลายร้าน  เห็นแล้วอยากลิ้มลองของพื้นเมืองที่แสนอร่อยและอยู่ท้องด้วย กินไปเป่าปากไปได้อารมณ์กับอากาศเย็นๆเป็นยิ่งนัก  ถนนคนเดินที่ชายโขงเริ่มมีผู้คนจากต่างถิ่นเดินเล่น เที่ยวกันหนาตามากขึ้น  พวกเรายังพอใจกับการถ่ายรูปร้านค้าต่างๆที่ยังไม่เปิดประตูออกมาค้าขาย  ไฟหน้าบ้านยังเปิดทิ้งไว้ตั้งแต่เมื่อคืน แสงแบบนี้สวยเย้ายวนใจยิ่ง 

 

 

เรื่องและภาพ



โดย

 

 

KorP@i

 

 

 

ลิงก์ที่เกี่ยวข้อง : http://mblog.manager.co.th/korpai/Chiang-Khan/

                       http://mblog.manager.co.th/korpai/Chiang-Khan-2-2/