เบื้องหลังภาพถ่ายมักมี

เรื่องราวมากมายเกิดขึ้นเสมอ  คนที่ประทับใจและจดจำคงไม่พ้นคนที่กดชัดเตอร์อยู่ด้านหลังกล้อง 

ฉันรู้สึกสนุกสานทุกครั้งที่จับกล้องถ่ายรูป  เหมือนกับว่าได้มองโลกในมุมต่างๆด้วยสายตาตัวเอง 

 

ภาพแรกที่เห็นแล้วตั้งใจไว้ว่าต้องเก็บภาพหนุ่มน้อยคนนี้ให้ได้

 เพราะความสดใสน่ารักที่ก้าวผ่านหน้าไป เราเจอกันที่วัดในเมือง Nara

.

                                                                                                    รู้สึกสนุกทุกครั้งที่ได้ถ่ายภาพที่ตัวเราสามารถเลือกมุมมองที่บันทึกภาพไว้จำได้ว่าการเดินทางไปเที่ยวญี่ปุ่น  ตั้งใจไว้ว่าจะเก็บภาพการดำเนินชีวิตของคนที่นั่นมาเก็บไว้  และนำมาเผื่อเพื่อนๆที่รู้จักกัน   

 

                                                ก่อนเดินทางน้องสาวสั่งไว้แล้วว่าถ้าเจอหนุ่มๆญี่ปุ่นน่ารัก   อย่าลืมถ่ายรูปมาเผื่อกันด้วย เอาแบบในสไตส์ที่ถูกใจแล้วกัน แล้วจะมาเลือกดูทีหลัง  จะว่าไปแล้วฉันกับน้องสาวก็มีสไตส์ที่ชอบคล้ายๆกันอยู่

ส่วนคนนี้เจอที่วัดคิงคะคุจิ เกียวโต รูปนี้กำลังสาละวนกับงานที่ทำอยู่

หาได้รู้ไม่ว่ามีใครแอบเก็บภาพของเขาไว้

กลุ่มนี้เป็นนักเรียนมัธยมที่เพิ่งกลับจากโรงเรียน  คุยกันระหว่างเดินทางกลับบ้าน

ระว่างที่นั่งรถไฟไปเที่ยว hakone ต้องขึ้นรถไฟท้องถิ่นก่อนแล้วไปต่อรถไฟ JR

เป็นเวลาที่โรงเรียนเลิกพอดี เจอนักเรียนมัธยมเยอะเลย

ถัดมานี้เป็นอีกคนที่กำลังปั้นแป้งในมือ ที่ร้านนี้แสดงวิธีการผลิตให้คนซื้อได้รู้เบื้องหลังการผลิตสินค้า

ก่อนที่จะรีบประทานกันทีเดียว ดูจากราคาที่ป้ายจะเห้นว่าเขาคนนี้ขายทั้งปลีกและส่ง ยิ่งซื้อมากชิ้นยิ่ง

ราคาถูกลง

คนนี้เจอที่ Nikko เมืองมรดกโลก หน้าตาค่อนไปทางยุโรป

ตอนที่เห็นเขากำลังซื้อบัตรผ่านประตู

เพื่อเข้าไปทำบุญอยู่ เสียดายไม่ได้ทักทายกัน

คนนี้กำลังอารมณ์ไม่ดี ชวนคุยด้วยแต่ไม่ยอมพูดท่าเดียวเลย

ไม่รู้ว่ากำลังโมโหใครอยู่

เป็นความเดียงสาที่มีสีสันมาก

 แม้จะหน้าบึ้งตึงขนาดนี้

เป็นความจริงใจที่มีต่อความรู้สึกของตัวเองที่สุดแล้ว

เขากำลังโมโหแม่อยู่เลยไม่พูดจา

ฉันเข้าไปขอถ่ายรูปด้วย เขาไม่ยอมถ่าย

  ดูของเล่นในมือซิ ยังไม่ยอมปล่อยเลย

แม้เป็นภาพโกรธแต่ไม่มีสีหน้าเกรี้ยวกราดใดๆทั้งสิ้น

บอกแล้วไง..

ชุดนี้เป็นภาพอารมณ์ที่ใส  และบริสุทธิ์ยิ่ง

 

หนุ่มน้อยหน้าใสวัยอนุบาล กำลังข้ามถนนไปเที่ยวที่สวน อุเอะโนะ ในกรุงโตเกียว

เด็กที่นี่เรียงแถวเดินกันอย่างสง่างาม

 มีระเบียบเรียบร้อย มีคุณครูดูแลอย่างดี


                คนสุดท้ายเป็นไฮไลท์ที่สุดแสนประทับใจที่สุดในบรรดาเด็กๆที่ฉันมีโอกาสเจอตลอด

การเดินทาง เขาไม่ได้เก๊กหน้าให้ถ่ายรูป แต่เป็นภาพที่ดูแล้วคนที่ถูกถ่ายก็ดูจะเต็มอกเต็มใจ และไม่

รังเกียจ พอถ่ายเสร็จก็ฉันเอารูปที่อยู่ในกล้องให้พ่อหนุ่มน้อยได้ดูก่อนใครอื่น รอยยิ้มฉาบอิ่มทั่วไป

หน้า หลังจากที่เห็นรูปถ่ายของตัวเองของเขาในวันนั้น  แสดงว่าเขาเต็มใจยิ่ง   

 

ก่อนจากกันยังนึกอธิษฐานอยู่ในใจว่า ถ้ายังมีลมหายใจอยุ่ไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้มาเยือนที่เกียวโตอีก

หรือไม่  และถ้ามีจะได้ไปช่วงเวลาใดของชีวิต หากได้มีโอกาสอีกครั้ง ขอให้เราทั้งคู่ได้มีโอกาสมา

เจอกันอีกคงดีไม่น้อย เพราะการสื่อสารมีจำกัด ฉันไม่อาจส่งภาษาญี่ปุ่นกับเขาได้  แต่แววตาคู่นั้นที่

เขาส่งมาฉันก่อนที่ฉันจะลงมมือกดชัตเตอร์  ไม่อาจปิดบังบางสิ่งที่อยู่ในใจของเขาได้เลย แววตาที่

เปิดเผยแสดงออกชัดเจนว่า  เขาเต็มใจให้ฉันได้ถ่ายรูปเก็บไว้ ณ.เวลานั้นให้นึกขอบคุณมิตรภาพ

ของคนต่างวัยของเราเหลือเกิน

หนุ่มหน้ามนคนน่ารัก ดูดวงตาของเขาสิ

เขากำลังยิ้มให้คนถ่ายด้วย

เป็นยิ้มที่แสนบริสุทธิ์ไม่มีสารพิษเจือปน

เป็นความอ่อนเยาว์ที่มีมิตรภาพ

 

หนุ่มน้อยน่ารักดูนิ่งนักเกินเอ่ย

ตอนแรกทำเฉยๆ

ก่อนจากเลย

–ส่งยิ้มงาม

 

ไม่รักก็บ้าแล้ว  เท่ห์แต่เด็กๆเลยนะหนุ่มน้อยของฉัน

เขายืนรอรถเมล์กลับบ้านที่ป้ายรถเมล์คนเดียว


ในวันนั้นฉันและเพื่อนๆอีกสองคนได้มีโอกาสขึ้นรถเมล์ในเกียวโตคันเดียวกันกับหนุ่มน้อยคนนี้ เขาขึ้นรถก่อนได้ที่นั่งนั่งด้านหน้า  ส่วนฉันและเพื่อนอีกสองคนนั่งด้านหลัง ในรถเมล์คันเดียวกัน  ฉันต้องลงก่อนเขา  เมื่อเดินลุกออกจากที่นั่งต้องผ่านหน้าเขาไป  เขายิ้มให้ ฉันโบกมือให้เขาก่อนลงจากรถ

 

” นี่..เด็กคนนั้นมองตามแกมาเนี่ย ลองหันกลับไปมองซิ ” ก่อนลงรถฉันหันหลังกลับไปมองหนุ่มน้อยตามที่เพื่อนสะกิดลำตัวบอกอีกครั้ง  พอมองกลับไปบนรถหนุ่มน้อยนั่งมองหน้าฉันอยู่จริงๆด้วย  เราทั้งสองคนสบตากัน  ฉันยกมือโบกบ้าย บาย เขาก่อนก้าวขาลงจากรถเมล์คันนั้น 

เขาส่งยิ้มให้ฉันก่อนที่จะลงรถ พวกเราลงก่อน เลยไม่รู้ว่าอีกนานไหมหนุ่มน้อยคนนี้จะถึงบ้าน ก่อนก้าวเท้าลงจากรถฉันโบกมือบ้ายบายเขาเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่สายตาของเราทั้งคู่จะละจากกัน ในขณะที่เราทั้งสามคนเดินลงลงที่ป้ายรถเมล์เพื่อนสะกิดให้มองดูเขาอีกครั้ง สายตาเขายังไม่ละไปจากพวกเราเลย  และยังคงนิ่งอยู่อย่างนั้น อยากรู้ยิ่งนักว่าหลังจากที่จากกันไปแล้ว ถ้าได้มีโอกาสเจอกันอีกครั้ง หนุ่มน้อยจะยังจำกันได้ไหม 

แต่อีกใจหนึ่ง ไม่จำเป็นเลยว่า เขาจะรู้สึกเช่นไร ในโลกกลมใบนี้ เราทั้งคู่จะได้เจอกันอีกไหม เราต่างก็ให้คำตอบไม่ได้เช่นกัน  ช่างเป็นมิตรภาพต่างวัยที่มีความงดงามจับใจ 

แต่อีกใจหนึ่ง ไม่จำเป็นเลยว่า เขาจะรู้สึกเช่นไร ในโลกกลมใบนี้ เราทั้งคู่จะได้เจอกันอีกไหม เราต่างก็ให้คำตอบไม่ได้เช่นกัน  ช่างเป็นมิตรภาพต่างวัยที่มีความงดงามจับใจ 



ภาพและบทความ

 

โดย

KorP@i