เมื่อมีเพื่อนผู้ชายมากมายหลายคน

เคยนั่งนึกเอาเองว่า

ถ้าโดนผู้หญิงตามมากๆแล้ว

คงเบื่อหน่ายเหมือนกัน

 ไม่อยากเข้าข้างใคร

เพียงแต่นึกเอาเล่นๆเท่านั้น

 ทุกชีวิตต้องการอิสระทั้งนั้นไม่ว่าใคร

 

 ทุกครั้งที่คุยกับเพื่อนที่เป็นผู้หญิงด้วยกัน

มักจะถูกย้อนถามกลับมาด้วยคำว่า

  คนที่ไม่เจอเหตุการณ์อย่างนี้ ไม่เข้าใจหรอกว่าเรารู้สึกเป็นอย่างไร  

 

คำตอบที่ได้จากเพื่อนบ่งบอกถึงการไม่ต้องการคำปรึกษา

 เป็นการปิดการสนทนาอย่างสิ้นเชิง

 เล่นเอาผู้ร่วมสนทนาหน้าแตกยับเยิน

 เมื่อไปพูดจาอะไรที่ไม่เข้าท่า

 กลายเป็นว่าเราควรจะนิ่งเสียดีกว่า

 

                            

เมื่อเพื่อนมีแฟนความปรารถนาดีที่หยิบยื่นไปให้

อาจทำให้เพื่อนเข้าใจเราเพี้ยนไป

จากความจริงใจทีเรามีให้

เลยต้องยับยั้งเอาไว้ในบางสิ่ง

 ไม่เช่นนั้นเพื่อนอย่างเราอาจกลายเป็นมือที่สาม

หรือเป็นมือที่มองไม่เห็นได้ง่ายดาย

 เราไม่ควรใช้ความปรารถนาดีผิดที่ผิดทาง

 

 

ถ้าช่วงเวลา จังหวะ ไม่ดี

ความสัมพันธ์ของเรากับเพื่อน

 อาจเสียเพื่อนไปเลยก็ได้

 นับว่าเป็นเรื่องยาก

 

 

ในทุกความสัมพันธ์ของมนุษย์

กลายเป็นว่าเมื่อเพื่อนมีแฟน

ถ้าทั้งคู่มีปัญหาคับข้องใจ

 ไม่รู้ว่าฝ่ายไหนผิดหรือถูก

ไม่ควรให้ความปรารถนาดีของเรา

เกิดขึ้นในยามที่ไม่ถูกไม่ควร 

 

 

เมื่อมันผิดที่ผิดทางและผิดเวลา

บางครั้งความปรารถนาดีที่เตือนไปสู่กัน

กลายเป็นสิ่งที่ไม่หอมหวานต่อชีวิตรัก

ของเพื่อนก็เป็นได้

 

 

  

                           ไม่ว่าจะด้วยเหตุอันใด

ทุกคนย่อมอยากจะมีพื้นที่ว่าง

ที่มีความเป็นส่วนตัว

ของตนเองทั้งนั้น

ไม่ได้เข้าขางฝ่ายไหนเลย

เพียงแต่คิดเอาเองว่า

ไม่ว่าใครก็ตามย่อมหลายจะมี

ชีวิตที่ต้องการอากาศหายใจกันทั้งนั้น

ไม่มีมนุษย์คนใดในโลกใบนี้

ต้องการที่จะให้ก้าวก่ายความเป็นส่วนตัว

ของตนเลยแม้แต่คนเดียว

 

ควรปล่อยที่ว่าง

ให้ต่างคนต่างหายใจได้สะดวก 

มีพื้นที่ในการใช้

ชีวิตของตนเองบ้าง

ความสัมพันธ์จะได้อยู่กันอย่างยั่งยืน 

 

 

 

 

.

                                                                                         เคยไหมรู้สึกอย่างนี้บ้างไหม 

เมื่อคิดถึงใครในใจมากเกินควร 

เวลานานนักเริ่มกระอักกระอ่วน 

เบื่อหน่ายโซ่ตรวนที่ผูกใจ 

 

 

 

 

 

                                                                                                                     จะไปไหนซักทีช่างลำบาก 

โทรตามลากให้กลับบ้านให้ได้ 

สิ้นไร้อิสระอย่างนี้เบื่อจะตาย 

มีธุระไปไหนต้องมีคนคอยตาม 

 

                                                                                                                         เมื่อนานเข้าเราเริ่มเซ็ง 

จะเป็นตัวของตัวเองบ้างไม่ได้ 

ไม่รู้ว่าจะตามไปถึงไหน 

หากตามเรื่อยไปเบื่อได้เหมือนกัน   

 

                                                                                                                  ขีดความอดทนนั้นมีจำกัด 

ในใจคนเหมือนมีหมัดจำกัดไว้ 

เมื่อมันเนืองแน่นเนิ่นนานจนทนไม่ไหว 

ความอดกลั้นฟุ้งกระจายได้เหมือนกัน 

 

 

เข้าใจนะว่ารักมากแต่อย่ามากจนเกินไป 

วันหนึ่งฉันอาจจะกระอักความห่วงใย 

ที่เธอมีมากเกินไปกลายเป็นเบื่อหน่าย 

ความทุกข์เริ่มย่างกรายเข้ามาแทน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ถ้อยคำโดย

 

KorP@I

 

 

                                                                                                    เสาร์ที่ 17 ก.ค. 2553

 

ป.ล. เขียนไว้อ่านไม่มีอะไรหรอกนะ

คิดแทนบางคนที่รู้สึกอึดอัดกับคนที่เข้ามาทำลายความเป็นส่วนตัว

กันมากเกินไป เท่านั้นเอง