บางสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิต 

เราหาสาเหตุที่แท้จริงไม่ได้เลย

 ยิ่งเป็นเรื่องของความรู้สึกด้วยแล้ว

 ยากเหลือเกินที่แต่ละคนจะหาเหตุผลมาให้กับตัวเอง 

ในความสัมพันธ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในโลกใบนี้กับคนบางคน

 ดูลึกลับน่าประหลาด

แต่กับอีกหลายคนไม่มีอะไร

 แม้แต่ตัวเองยังหาสาเหตุที่มาที่ไปไม่ได้เลย

หรือว่ายิ่งพยยามค้นหา

กลับยิ่งห่างไกล

อาจเคยหวานจนหวั่นไหว

ให้ความอุ่นใจจนเริ่มหวัง

เคยอยู่เคียงข้างสร้างพลัง

เตือนใจไม่ให้หวังกลัวพลั้งไป

 

บางครั้งการปล่อยไป

ไม่ได้ไปฉุดรั้งเรื่องราวต่างๆให้มากความ

อาจทำให้สิ่งรอบๆตัวดีขึ้น

หรืออาจจะคงที่ไม่เปลี่ยนแปลงไป

จากการที่เคยรอคอยเมื่อเรานิ่งไม่มีการเคลื่อนไหวของใจ 

อาจจะดีขึ้นก็ได้

บางสิ่งอาจเปลี่ยนแปลงไปเอง

กระเถิบใกล้กันมากขึ้น

โดยที่ไม่มีฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดร้องขอ

ก็อาจจะเป็นเงื่อนไขที่ไม่มีใครสร้างขึ้นหรือต่อรอง

 แต่มาเองโดยธรรมชาติจัดสรรก็เป็นได้

ไม่มีใครให้คำตอบได้

.

จากที่รอคอยมาเนิ่นนาน

ใจเริ่มพาลผิดเพี้ยนไป

มีบางสิ่งนิ่งเกินไป

เพราะอะไรไม่รู้เลย

ดูเหมือนจะช้าลง

 

ไม่มั่นคงหรือชาเฉย

ยังเดาใจไม่ถูกเลย

เหตุเฉยเมยไม่ห่วงใย

 

หรือถึงกาลเวลา

 

ต่างขอให้เดินช้าอย่างเข้าใจ

ไม่เร่งรีบจะดีไหม

 

เพื่อว่าหาสาเหตุที่ห่างไกล

 

บางอย่างที่หายไป

 

อาจกลับคืน

 

 

ต่างไม่ได้มีคนอื่น

เพียงจุดยืนของเรา

อาจต่างกัน

 

ไม่โทษใครทั้งนั้น

ทางของเราอาจต้องสวนกัน

เมื่อเริ่มเดิน

 

 

ถ้อยคำและภาพโดย

 

KorP@i