นึกอยากเขียนเรื่องราวมากมาย แต่พอลงมือแล้วจิตใจกระหวัดไป

 

มาอยู่กับเรื่องราวหลายเรื่องจัง  บางครั้งอยากเขียนถึงความหลัง แต่ความจำมันช่างแสน

 

จางจากไปจากชีวิตเรา หลายเรื่องที่ผ่านมาสนุกหนักหนาที่ผ่านมาได้ เหมือนชีวิตที่ผ่าน

 

เรื่อยไป ดำเนินเคลื่อนย้ายตามวัยและคืนวัน 

 

 

                            –ชอบจังแสดงถึงความชัดลึกของไม้ที่วางอยู่

 ภาพนี้ถ่ายทีวัดเมือง Nara ครั้งที่ไปเตร็ดเตร่ที่ญี่ปุ่น-

 

 

 

           เพื่อนให้ซีดีธรรมะ ชื่ออภัยทานแล้วเกิดความประทับใจเกี่ยวกับสำนวนที่พระท่าน

 

 

เทศน์ไว้เกี่ยวกับเรื่องความโชคดีในชีวิตคนเรา  ในเทปท่านบอกว่าหลายคนที่เกิดมาแล้ว

 

ไม่รู้ว่าตนโชคดี  นับว่าเป็นเรื่องที่น่าเศร้าใจยิ่ง แต่ละคนมีความโชคดีในชีวิตกันทั้งนั้น แต่

 

ในสิ่งที่แตกต่างกันไป เห็นด้วยอย่างไม่อาจมีเหตุใดๆ มาเถียงได้เลย ถูกต้องและเห็นด้วย

 

อย่างยิ่ง ทุกชีวิตที่เกิดมาในโลก  ทุกคนมีโชคติดตัวมาด้วยกัน แต่ใครเล่าจะเห็นว่าตน

 

เป็นคนโชคดี

 

 

“-“ต้นไม้มีชีวิตที่มั่นคงยืนนาน 

 

 ใช้เวลาในการเติบโตไม่น้อยเลย

 

ถ้าเป็นคนหนึ่งที่เติบโตมายาวนานเช่นนี้

 

ควรทำตนเป็นคนที่น่าเคารพนับถือมาก 

 

 แต่คนผู้นั้นทำตนอย่างไร

 

น่านับถือมากน้อยแค่ไหน

 

เป็นเรื่องที่น่าคิด “-“

 

.

 

                      ความโชคดีในชีวิตมีมากมาย อย่างน้อยเราก็ได้ใช้ชีวิตนักเรียน ครบ

 

ถ้วนทุกขั้นตอนของชีวิต  เริ่มต้นจากวัยเด็ก วัยรุ่นและเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย  ได้ยิน

 

คำว่าตามเพื่อนบ่อยมาก ไม่ว่าจะอย่างไร ยังคงใช้ความคิดตัวเอง  และขอถียงเสมอ

 

หากมีใครคนใด  ยกความผิดของเด็กวัยรุ่นไปให้เพื่อน หลายคนที่มีลูกแล้วไปโทษเพื่อน

 

ของลูกว่าชักชวนให้ตนไปในทางที่ผิด  เพราะตั้งแต่เกิดมาจนกระทั่งปัจจุบัน ฉันเชื่อมั่น

 

เสมอในความคิดของตัวเอง   และเชื่อมั่นว่าความคิดและการตัดสินใจอยู่ที่ตัวเราจะทำสิ่ง

 

ใดลงไป ไม่มีใครซักคนสามารถทำให้เราเสียคนไปได้ หากเราไม่ยินยอมที่จะกระโจนลง

 

ไปทำด้วยความเต็มใจ      ไม่เคยโทษผู้อื่น ถ้าเราไม่เต็มใจไม่มีวันที่จะเสียผู้เสียคน  เห็น

 

บรรดาพ่อแม่ที่โทษลูกเพื่อน  เลิกคิดอย่างนั้นได้แล้ว มองดูตนเองดีกว่าว่าอบรมสั่งสอน

 

ดูแลลูกของตนดีพอหรือยัง อย่าได้โทษเพื่อนลูกเลย                 

 

 

 

ดูแล้วจิตนิ่ง และสงบอย่างยิ่ง 

น้ำนี้เป็นน้ำบริสุทธิ์ที่หวานและอร่อยมาก สำหรับนักเดินทางอย่างเรา

ดูแล้วนิ่งสงบ กระบอกน้ำที่นี่ ถ่ายจากที่วัดแห่งหนึ่งที่นารา ญี่ปุ่น

 

 

                ต่างชีวิตต่างความคิดไม่มีผิดถูก แล้วแต่ใครจะคิดจะทำอะไร มีแต่เรื่อง

 

ของใจเป็นสำคัญ แนวทางที่ต่างกัน อาจกระชับความสัมพันธ์และความเป็นเพื่อน

 

 ของเรานั้นให้นานไกล  เมื่อเราเรียนหนังสือต่างมีเพื่อนมากมายหลายกลุ่ม  เรา

 

 เลือกได้ว่าเราจะคบใคร เลือกการดำเนินชีวิตได้ว่าเราจะเป็นอย่างไร มีใครเป็น

 

เพื่อน ถ้าหากเราเลือกเพื่อนไม่ได้  ไม่กล้าปฏิเสธใครต่อใครที่เข้ามาเกี่ยวข้องกับ

 

ชีวิตเรา ความสุขในชีวิตคงจะหาได้ยาก  เพื่อนคนไหนที่ชักชวนเราไปทางที่เราไม่

 

ชอบไม่ถูกใจ  ถ้าเราไม่เต็มใจที่จะทำกิจกรรมที่เขาชอบ  เราเลือกที่จะห่างมาจาก

 

เพื่อนเองดีกว่า นับว่า เป็นการเว้นระยะห่างของความสัมพันธ์ได้ไม่ยากเย็นอะไร 

 

การมีเพื่อนที่รู้จักกันมาตั้งแต่ที่เราเป็นนักเรียน  มักจะเอื้อเฟื้อเกื้อกูลกันด้วยน้ำใสใจ

 

จริงมากกว่าเพื่อนที่เรามาเจอกันภายหลัง  

 

 

                                                    ชีวิตที่แท้จริงของคนเราไม่ได้มีแต่ด้านดี

 

หรือว่ามีความสุขเสมอไป  เมื่อใดก็ตามมีความทุกข์ใจเข้ามา  จะมีเพื่อนคนไหนบ้าง

 

ที่ยังยืนเคียงข้างกับเรา  เมื่อเราประสบกับความทุกข์ ทุกอย่างจะพิสูจน์ได้โดยไม่

 

ต้องเอ่ยปากบอกกัน ความรักความเห็นใจของคนเรา มักจะมีเมื่อตอนที่เราต้องการ

 

แบ่งปัน  และเอื้อเฟื้อซึ่งกันและกัน  การกระทำที่มีต่อกันพิสูจน์ได้มากกว่าคำพูดที่ 

 

พร่ำเพ้อ

 

แหล่งน้ำที่ให้ชีวิตเป็นน้ำบริสุทธิ์ที่อร่อยมาก มีอยู่ที่วัดในชนบทของเมือง Nara (นารา)  เป็นน้ำ

ที่มีความหวานที่กลมกล่อมอย่างเป็นธรรมชาติ น้ำไหลออกมาจากปากของรูปปั้นอย่างนี้แหละ

 ลองดื่มดูแล้ว สุดยอด อร่อยมากเลยนะ

 

                                   ไม่ต้องเอื้อนเอ่ยก็อาจรับรู้ได้ 

 

                                    ไม่อาจรู้ได้ว่าเพราะสิ่งใด

 

                                    ที่ทำให้เรามาเจอกัน 

 

เพียงแต่ทำทุกวันให้มีค่า

 

ทุกนาทีที่ต่างโคจรมาหา 

 

ไม่ทำให้เราเสียเวลาได้เลย

 

 

 

 

 

           – กระบอกไม้ไผ่เป็นวัตถุดิบที่ชาวญี่ปุ่นเห็นคุณค่า และนำมาใช้ประโยชน์มากมายหลายด้าน-

 

                                      เมื่ออยู่ในวัยเล่าเรียนต่างอ่านเขียนขมีขมัน มีหัวเราะบ้าง

 

ทะเลาะ เบาะแว้งเป็นบางวัน แต่เราก็เป็นเพื่อนกัน ทุกวันมีความหมาย ชีวิตช่างมีสีสันอยู่

 

 

 

มากมาย สารพัดเพื่อนคอยตักเตือนแก้ไข ผิดถูกลองเรื่อยไป มีความจริงใจให้แก่กัน พอ

 

 

 

พ้นรั้วโรงเรียน ต่างพากเพียรทำงานตามหน้าที่ เริ่มตั้งใจทำงาน บ้างก็มีครอบครัว  หลาย

 

คนไม่มีเวลา ต้องทำงานสร้างฐานะหาหาเงินส่งให้ลูกๆ  ได้เรียนรวมไปถึงมีคุณภาพชีวิต

 

ที่ดีๆ เหมือนเป็นวงจรชีวิตทีนำพาเรามาเจอกัน

 

 

 

 

         “ไอเดียนี้นับว่าน่ารักมากเลย  แผ่นไม้ที่ห็นเรียงรายนี้เป็นแผ่นไม้ที่ คนที่เข้าวัดไปเขียนสิ่งที่

ตนอธิษฐานไว้ลงบนแผ่นไม้นี้  ส่วนใหญ่เป็นวัยรุ่น  นับว่าเด็ดมากเลย ปีที่เห็นเป็นปีขาลเลยทำให้

เสือเป็นพระเอกดังรูป”

 

                    หลายคนที่เป็นเพื่อนกันมานาน  ไม่ว่าจะเริมต้นรู้จักกันตั้งแต่เมื่อใด  ยัง

คงเป็นเพื่อนกันใด ยังคงส่งความรักและความปรารถนาดีให้แก่กัน แม้ว่าจะอยู่ไกลกัน ยัง

นัดเจอพบปะพูดคุยกันอยู่เสมอ  ไม่มีใครจะรู้ได้ว่าวันหนึ่งเราอาจจะต้องโคจรมาเจอกันใน

ฐานะอื่นก็ได้ อาจจะใกล้กว่าเดิมด้วยซ้ำไป ยังเชื่อเสมอว่าโลกยังกลมอยู่นะ

 

 

 

 

“กลุ่มคนที่เห็นในรูปเป็นคนวัยเกษียณที่มาเรียนวาดรูปกัน

กำลังเตรียมตัวฟังวิทยากรบรรยาย

ต่อจากภาพที่เห็นนี้เดี๋ยวจะมีการวิจารณ์งานกันด้วย

เป็นชีวิตวัยเกษียณที่มีคุณค่ายิ่ง”

 

 

ถ้อยคำโดย

 

 

KorP@I

 

 

   26/06 /2553