You are currently browsing the monthly Archive for ธันวาคม, 2010.

 

อีกไม่นาน

วันเวลาจะย่างก้าวผ่านไปอีกปี

ปกติไม่ค่อยประมวลผล

สิ่งที่เกิดขึ้นและผ่านไปในแต่ละปีเท่าไหร่นัก

เวลาแต่ละช่วงของชีวิตมีความทรงจำที่แตกต่างกัน

เห็นเพืื่อนๆหลายคนเริ่มมีลูก

ที่เคยเห็นกันมาตั้งแต่แบเบาะ

เด็กๆเหล่านั้นต่างเติบโตขึ้นจนผิดหูผิดตา

วันเวลาที่ผ่านไปจะรวดเร็วหรือไม่

อาจเป็นเพราะว่า…..

บางครั้ง…

ไม่ได้มีใจที่จดจ่อกับการเดินทางของชีวิตต่างหาก

ทำให้ลืมสังเกตต่อสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไป

นับว่าดีแล้วที่สิ่งต่างๆค่อยๆเป็นไป

.

.

.

อย่างที่ตัวเราลืมที่จะมองมัน

ดูเหมือนว่าจะน่าเกรงขามกว่าการค่อยไปค่อยไป

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม

.

.

.

ทั้งที่ถูกใจเราหรือไม่



.

.

.

ในที่สุดทุกคนต้องยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้น

ไม่ว่าจะมีผลบวกหรือไม่ก็ตาม

จงยิ้มรับสิ่งที่จะก้าวเข้ามา

แม้จะไม่มีทางรู้เลยว่า

.

.

.

อนาคต



จะเป็นเช่นไร

จงมองสิ่งที่ผ่านมา

.

.

.

และล่วงเลยไป



อย่างเข้าใจ

เลือกบางสิ่งที่อยู่ในใจ

ให้จดจำ

.

.

 

บัวสีสวย

เห็นแล้วเย็นตาชื่นใจ

 

Read the rest of this entry »

เก็บความงามในชีวิต

เก็บความคิดเลิศล้ำรวมคำสอน

ทุกสิ่งอย่างที่ผ่านทางยามแรมรอน

ไม่เคยรอนแรมไปจากใจเรา

เก็บทุกสิ่งที่มีในวันนี้

อาจมีหลายสิ่งที่ผ่านมายังโง่เขลา

ยังคงเก็บความงามตามศรัทธาค่าแห่งเรา

ไม่เคยเหงาในหัวใจให้ดายเดียว

 

 

ยามเช้า ณ วันนั้น

ดอกหญ้าบนยอดภูเรือ

ในวันที่ฝนตกกระหน่ำและเหน็บหนาว

ของค่ำคืนวันที่ 11 ธ.ค. 2553

 

 

Read the rest of this entry »

  สำหรับเมืองนี้ มีความคุ้นเคยอยู่ในใจก่อนเดินทางไปหลายปี

 จำได้ว่าเคยเห็นภาพสวยงาม  อยู่ในใจมานาน แต่ จำไม่ได้แล้วว่าภาพเห็นในใจ  

 ในเวลานั้นเกิดขึ้นที่ไหน  เมื่อไหร่  ไม่ได้ใส่ใจนัก  รู้เพียงว่าเมื่อเห็นบ้านเรือนอย่างนั้น

 ทำให้นึกถึงบ้านเก่า ที่เคยใช้ชีวิตในวัยเด็ก  มีลักษณะของบ้านไม่ต่างจากบ้านไม้ที่นี่

รวมไปถึงชื่อเมืองที่มีเชียง  แต่ไปอยู่ที่ภาคอีสาน  ไม่ใช่ภาคเหนือ

 

คิดถึงคำหนึ่งที่เข้ากับบรรยากาศของชื่อและเมือง  มีคำที่สะดุดใจมากๆคำหนึ่งมานาน

 

คือคำว่า  ” P o s t c a r d   จาก  เชียงคาน “ 


ไม่รู้ว่าภาพที่เกิดขึ้นนั้น  เกิดขึ้นในใจ จินตนาการ

หรือว่า …เป็นภาพที่เกิดขึ้นในฝัน


จะด้วยเหตุผลใดก็ตามไม่ใช่สิ่งสำคัญ

 

–เพียงแค่อธิษฐานไว้ว่า..สักวัน–เราคงได้เจอกันนะ  เชียงคาน —

 

 


ไม่ว่าจะเกิดจากเหตุใดก็ตาม คงไม่ใช่ประเด็นที่ตัดสินใจ

เลือกที่จะเดินทางไปเที่ยวที่นี่สักวัน 

เมื่อข้าพเจ้าเริ่มปรารภกับเพื่อนฝูงว่าจะขับรถไปเที่ยวที่นั่น 

 

—เหนือสิ่งอื่นใด—-

ไม่ใช่สิ่งสำคัญมากกว่าสิ่งที่อยู่ในใจ ที่ยังคิดเสมอว่า..

วันหนึ่งจะต้องไปเยือน..ที่นั่นให้ได้

 และแล้ว วันนั้น เริ่มเดินทางมาถึง

9-11 ธันวาคม 2553

 

แล้วเจอกันนะ  

 

—–เ ชี ย ง ค า น —-

 

 

 

จากในฝันสู่ความเป็นจริง

 

Read the rest of this entry »

ธันวาคม 2010
อา. จ. อ. พ. พฤ. ศ. ส.
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

เรื่องล่าสุด