๋่Jeabkero

บันทึกไว้ในรอยจำ…

วันที่ฉันได้เป็น… คุณครู

March19

        ครั้งแรกกับการเป็นครูอาสา เขียนไว้นานแล้วใน hi5 พี่บอนอยากอ่านเรื่องที่ฉันไปเป็นครูอาสา ก็เลยนำเรื่องนี้มาอัพให้อ่านพลางๆก่อนค่ะ หรือว่าอ่านไปแล้วนะ

.       

        เมื่อเดือนพ.ย. 07 ฉันได้มีโอกาสไปสอนหนังสือที่ชุมชนตึกแดง บางซื่อ เกิดมาก็ไม่เคยสอนใครซะด้วยสิ แต่ก็อยากลองดู กะว่าจะมาสอนเด็กเล็กๆคงไม่อยากเท่าไหร่ พอไปถึงเด็กป.5 ไม่มีใครสอน เอาน่า ป.5 ก็ ป.5 ดีนะที่เค้ามี sheet ให้ คงพอได้ล่ะหน่า เด็กประมาณ10กว่าคน เริ่มการสอนครั้งแรกในชีวิตของฉันด้วยวิชาคณิตศาสตร์ ให้เด็กทำไปก็นั่งทบทวนไปด้วย เดี๋ยวเด็กถามตอบไม่ได้แย่เลย เด็ก ป.5 ส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง มีเด็กผู้ชายอยู่ 2-3 คน ซึ่งรวมถึงน้องหนึ่งเด็กผู้ชายตัวเล็กๆ ผอมๆ ตลอดเวลาที่สอนเด็กๆ ก็จะคอยเรียกถามเป็นระยะๆ “ครูๆข้อนี้ทำยังไง ครูตรงนี้คิดยังไง ครูทำไมหนูได้ไม่เท่าเพื่อนล่ะ…” ฟังดูแปลกๆนิดหน่อยเวลาถูกเรียกว่าครู เคยแต่เรียกคนอื่นนี่นา





        แต่แล้ววันนั้นก็ผ่านไปได้ด้วยดี บวกกับความเหนื่อยล้านิดหน่อย เลิกเรียนแล้วน้องหนึ่งก็ยังมานั่งอยู่ด้วย ก็เลยได้คุยกันเยอะหน่อย คุยไปคุยมาน้องหนึ่งบอกว่า “ครูเสาร์หน้าวันลอยกระทงวันเกิดหนู ครูมาเปล่า” ก็บอกว่า มาสิ แล้ววันเกิดอยากได้อะไรล่ะ หนึ่งทำท่านึกแล้วบอกว่าไม่รู้สิครู ถามว่าเค้กมั๊ย น้องหนึ่งพยักหน้า บอกว่า “เค้กช็อกโกแลตนะครู ” ตกลงกันว่าเสาร์หน้าจะเอาเค้กช็อกโกแลตมาให้เป็นของขวัญวันเกิด หลังจากสอนเสร็จแล้วเด็กๆก็จะกินข้าวกันแล้วก็แยกย้ายกันกลับบ้าน ส่วนครูก็จะประชุมกันต่อ แต่น้องหนึ่งกินข้าวเสร็จแล้วก็ตามมานั่งข้างๆตอนประชุมไม่ยอมกลับ ไม่ไปเล่นกับเพื่อนๆ เลยถามว่าหนึ่งไม่กลับบ้านเหรอ หนึ่งส่ายหน้าแทนคำตอบ ก็เลยนั่งด้วยจนกลับบ้าน

                                                                                                           

 

                    ลูกศิษย์ของฉัน…น้องหนึ่ง

        เสาร์ถัดมาวันเกิดน้องหนึ่ง แต่ฉันไปปลูกป่าที่สระบุรีไม่ได้ไปสอน รู้สึกผิดที่ไม่ได้เอาเค้กไปให้ตามสัญญา คิดว่าอาทิตย์เดียวไม่เป็นไรหรอกน่า เสาร์ต่อมาติดธุระไม่ได้ไปอีก ก็ได้รับโทรศัพท์จากเพื่อนครูอาสาโทรมาบอกว่า หนึ่งถามหาว่าครูเจี๊ยบไม่มาเหรอ แล้วก็ให้คุยกะหนึ่ง “ครูบอกว่าจะเอาเค้กมาให้หนูไง” คราวนี้รู้สึกผิดอย่างมาก เลยบอกว่าเสาร์หน้าครูไปแน่นอน แล้วก็ไปตามสัญญาพร้อมด้วยเค้กช็อกโกแลต น้องหนึ่งดีใจใหญ่ บอกให้เอาไปเก็บที่บ้าน แต่อีกพักนึงก็วิ่งไปเอามากิน เราก็กลัวเด็กๆคนอื่นจะหาว่าซื้อมาให้คนเดียว ก็เลยบอกว่าวันเกิดหนึ่งเค้า ครูซื้อมาให้เป็นของขวัญ ตั้งแต่นั้นมาก็เป็นธรรมเนียมว่าพอใกล้จะถึงวันเกิดใคร ก็จะมาบอกว่า “ครูเจี๊ยบจะถึงวันเกิดหนูแล้ว” พอถามว่าอยากได้อะไรทุกคนก็จะบอกว่าไม่รู้ คงประมาณว่าอะไรก็ได้ขอให้เรียกว่าของขวัญวันเกิดละกัน

        วันเสาร์ก่อนปีใหม่เรามี plan ให้เด็กๆทำการ์ดอวยพรปีใหม่กัน วันนั้นเข้าไปสายกว่าเพื่อนๆนิดหน่อย น้องหนึ่งมีกล่องของขวัญติดมือมาด้วย ห่อมาอย่างดีที่สุดเท่าที่เด็กผู้ชายตัวเล็กๆคนหนึ่งจะทำได้ ครูคนอื่นถามก็ไม่บอกว่าเอามาให้ใคร พอฉันมาถึงก็มายื่นให้ด้วยท่าทางเขินๆ บอกว่าให้ครู ฉันรับมาเก็บไว้ แล้วเราก็เริ่มลงมือทำการ์ดกัน วันนั้นได้การ์ดฝีมือเด็กๆมาหลายใบทีเดียว ทำเสร็จน้องหนึ่งเดินมาถามว่าครูไม่แกะของขวัญเหรอ ก็เลยเอาของขวัญออกมาแกะโดยมีเด็กคนอื่นๆนั่งล้อมกันอยู่หลายคน แกะออกมาเป็นนาฬิกาพลาสติกสีส้ม น้องหนึ่งบอกด้วยท่าทางภูมิใจว่าให้ลองกดดูสิครูมีไฟด้วย เลยลองกดดูมีไฟจริงๆด้วยสิ ถามว่าเอาเงินที่ไหนไปซื้อมา

        “ทำงานสิครู”น้องหนึ่งบอก

        “ตัวเล็กแค่นี้ทำงานอะไรเนี่ย”

        “ไปช่วยพระถือของตอนเช้า”

ก็ประมาณว่าเป็นเด็กวัด ตื่นแต่เช้าไปช่วยพระหิ้วของตอนบิณฑบาต มีเด็กคนหนึ่งถามฉันว่าแล้วครูจะใส่เหรอ ก็เลยตอบไปว่า “ใส่สิ” แต่ก็คิดอยู่ว่าชั้นจะใส่ไปไหนดีเนี่ย

        น้องหนึ่งเป็นเด็กน่ารัก และด้วยความที่เป็นพี่ชายคนโต ต้องดูแลน้องชายอีก 2 คน อายุประมาณ 3-4 ขวบ เวลาเรียนไปได้สักพักก็จะบอกว่า ครูเดี๋ยวหนูมาไปดูน้องก่อน ตอนเที่ยงก็ต้องหาข้าวให้น้องกิน น้องหนึ่งเคยเล่าให้ฟังว่าแม่ต้องออกไปทำงานแต่เช้า ก็จะเตรียมข้าวไว้ให้สำหรับมื้อเช้ากับมื้อกลางวัน แม่จะกลับมาอีกทีตอนค่ำๆ ชั้นเคยถามว่าไม่หิวเหรอ กว่าแม่จะกลับมา น้องหนึ่งบอกว่าหิวแต่ก็ต้องอดทนครู ฟังแล้วรู้สึกสงสารจัง แต่ก็ไม่รู้จะช่วยยังไง ก็ได้แต่ให้เงินไว้ซื้อข้าวกินบ้าง ซื้อขนมให้บ้าง

                       กิจกรรมวันเด็กปี 51

        นับตั้งแต่วันแรกที่ไปสอน ถึงตอนนี้ก็ล่วงเข้าเดือนที่ 6 แล้ว สอนกันมาหลายเดือน ทำกิจกรรมกันมาก็หลายอย่างจนคุ้นเคยกับเด็กๆมากพอสมควรแล้ว เมื่อเสาร์ที่ 29 มีนา สอนๆอยู่หนึ่งก็บอกว่าจะย้ายไปอยู่อุบลแล้ว แม่บอกว่าเลี้ยงไม่ไหว จะให้ไปอยู่บ้านลุงเพราะที่กรุงเทพค่าใช้จ่ายสูง วันนั้นพอดีว่าจะพาเด็กๆไปงานสัปดาห์หนังสือที่ศูนย์สิริกิติ์กัน ก็เลยต้องไปขออนุญาตผู้ปกครอง เลยมีโอกาสได้คุยกับแม่น้องหนึ่งบอกว่าสงกรานต์จะพาไปฝากลุงเลี้ยงทั้ง 3 คนเลย

        วันเสาร์ ที่ผ่านมา (5 เมษา) ฉันไปต่างจังหวัด ไม่ได้เข้าไปสอน เลยฝากครูทรายไปบอกว่า วันอังคาร 6 โมงเย็นจะไปหา แต่สื่อสารกันยังไงไม่รู้ครูกับนักเรียนคู่นี้ น้องหนึ่งโทรมา 7 โมงเช้า “ครูทรายบอกว่าครูเจี๊ยบจะมาหาไง” คือว่าน้องเค้าเข้าใจว่า 6 โมงเช้าก็เลยตื่นมารอ น่าสงสารจริงเด็กน้อย



                                MK มื้อนี้อร่อยมากๆ                              


        ตอนเย็นฉันเข้าไปที่บางซื่อกะครูนัทจะพาน้องหนึ่งไปเลี้ยงส่ง ตกลงกันว่าเจอใครก็พาไปด้วยละกัน ก็เจอหนึ่ง กับ ออม ตรงหน้าบ้านฟิว ก็เลยพาไปหมดเลยระหว่างรอครูเดียร์ มิน เด็ก ป.6 ขี่รถจักรยานมาเลียบๆเคียงๆถามว่าครูจะไปไหนกัน พอบอกว่าไปโลตัสก็ขอไปด้วย เลยมีสมาชิกเพิ่มอีกคน หนึ่งอยากกินพิซซ่า แต่ว่าสาขานี้ไม่มี เลยต้องเปลี่ยนไปกิน MK แทน ระหว่างนั้นก็โทรไปกดดันครูโด่ง ครูนพ ครูทราย แต่ติดธุระกัน มีแค่ครูทรายมาเพิ่มอีกคนเดียว

      หลังจากกินเสร็จแล้ว ก็นั่งรถพาเด็กๆกลับไปส่งที่บ้าน ร่ำลากันเรียบร้อย เดินกลับออกมาแป๊บเดียว หนึ่งก็วิ่งออกมาตะโกน “บ๊าย บาย ครู” เราก็นึกว่าแค่นั้น สุดท้ายวิ่งตามออกมาส่งที่ปากทางอีก ระหว่างยืนคุยกันอยู่มีชาย หญิงคู่หนึ่งขี่มอเตอร์ไซด์มาจอดถามว่า “พวกคุณหรือเปล่าที่พาเด็กๆไปเที่ยว” ครู 4 คนมองหน้ากันเลิ่กลั่กไม่มีใครตอบ นึกในใจว่า ชั้นก็บอกพ่อแม่เด็กหมดแล้วนะ เค้าคงเห็นไม่มีใครตอบเลยถามอีกว่า “พวกคุณหรือเปล่าที่พาเด็กไปเที่ยว ไปดูนก ขอบคุณมากนะครับ” เฮ้อ…นึกว่าจะถูกต่อว่าซะอีก เค้าเลยแนะนำตัวว่าเป็นพ่อน้องฟิว เค้าบอกว่าตอนแรกก็เป็นห่วงอยู่ แต่เห็นอย่างนี้ก็อุ่นใจ ขอบคุณที่เราสละเวลามาช่วยดูแล เด็กๆ ลูกเค้าดีขึ้นก็เพราะพวกเรา แถมยังบอกฝากฝังลูกเค้าด้วยนะ คุยกันสักพักก็ลากลับ เพราะเริ่มมืดแล้ว

        วันนี้น้องหนึ่งบอกว่าน้าจะไปส่งที่อุบล ออกเดินจากกรุงเทพตอนตี 4 โชคดีนะที่ตัดสินใจแวะไปหาเมื่อวาน ไม่เช่นนั้นคงไม่ได้เจอกันแล้ว ขอบคุณครูนัท ครูเดียร์ ครูทรายที่ไปเป็นเพื่อน ช่วยไปเติมสีสันให้เป็นวันที่น่าจดจำมากยิ่งขึ้น

by posted under Uncategorized | 10 Comments »    
10 Comments to

“วันที่ฉันได้เป็น… คุณครู”

  1. March 25th, 2009 at 1:26 pm       hanzen Says:


  2. March 20th, 2009 at 9:57 pm       jeabkero Says:

    ค่าาาา พี่ชบา


  3. March 20th, 2009 at 7:05 pm       chaba2550 Says:

    อ้าว!!.. ยัยป้า Oldsongs ลืมล๊อคเอ้าท์ อีกแย้ว คิคิ..

    ป้า Oldsongs กะพี่ชบาหน่ะคนเดียวกันค่ะ น้องเจี๊ยบ
    กลัวน้องงง .. ปายทำธุระก่อง ไว้มาใหม่..


  4. March 20th, 2009 at 7:02 pm       oldsongs Says:

    มาให้กำลังใจก่อนจ้า ชมภาพคุณครูเจี๊ยบ
    กะนักเรียนตัวน้อยแล้วก็ชื่นชม ไว้จะมาแวะอ่านอีกรอบนะคะ ^^J&&


  5. March 20th, 2009 at 5:16 pm       nelumbo Says:

    เคยไปช่วยครูชนบทสอนหนังสือค่ะ
    เด็ก ๆ ใส ๆ ซื่อ ๆ น่ารักมาก ๆ …

    ขอบคุณสำหรับบทความดี ๆ ค่ะ …


  6. March 20th, 2009 at 4:02 pm       bonkalasin Says:

    ขอบคุณที่่ช่วยย้อนระลึกความทรงจำออกมาอีกครั้ง
    ขอบคุณที่หยิบเรื่องราวที่ดีๆออกมา หลังเรื่องราวเศร้าโศกที่หยิบมา
    ขอบคุณที่ถ่ายทอดความรู้สึกของครูอาสาออกมาได้อย่างงดงาม


  7. March 20th, 2009 at 1:59 pm       hanzen Says:


  8. March 20th, 2009 at 10:03 am       jeabkero Says:

    ไม่ได้เลยเด๋วแพ้พี่แฮนเซ่น
    แต่ยังไงเจี๊ยบก็ไม่แรงเท่าพี่อ่ะค่ะ(ด่าแรงนะ คริๆ)


  9. March 20th, 2009 at 8:56 am       natayaa Says:

    เป็นเรื่องราวที่น่ารัก น่าอ่านมากๆ

    ขอบคุณที่นำมาเล่าให้ได้ฟังเรื่องราวดีๆ นะคะ


  10. March 19th, 2009 at 9:20 pm       hanzen Says:

    เดี๋ยวนี้ขยันอัพนะคุณน้อง… ยังไม่ได้อ่านนะ แวะมาเอาที่ 1 ไว้ก่อน


You must be logged in to post a comment.