๋่Jeabkero

บันทึกไว้ในรอยจำ…

ความในใจกับการชุมนุมอันยาวนาน

October29

.      ฉันเริ่มมาร่วมชุมนุมกับพันธมิตรตั้งแต่ปี 49 ไม่ใช่เพราะฉันชอบ หรือติดตามข่าวสารการเมือง ฉันไม่เคยมีความรู้อะไรเกี่ยวกับการเมืองเลยด้วยซ้ำ ไม่เคยใส่ใจอ่านข่าวการเมืองตามหน้า นสพ. หรือดูข่าวในทีวี ช่องไหนมีข่าวฉันก็ปลี่ยนไปดูช่องอื่น รู้จัก นักการเมืองอยู่ไม่กี่คน ไม่เคยรู้จักคุณสนธิมาก่อน แต่ในช่วงปีนั้นได้ยินเค้าคุยกันทักษิณโกงอย่างนู้น ไม่ดีอย่างนี้ ฉันเริ่มอยากรู้มากขึ้น เริ่มถาม เริ่มอ่าน นสพ. แล้วเริ่มเข้าร่วมชุมนุมครั้งแรกที่สนามหลวง แต่ก็ไม่ได้ไปอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งมีการปฏิวัติขึ้น ฉันกับน้องก็ไปถ่ายรูป ให้กำลังใจทหาร ที่ลานพระรูป

      ปี 51 ฉันก็ยังมาร่วมชุมนุมแต่ครั้งนี้ไม่เหมือนเมื่อ 2 ปีก่อน ครั้งนี้ฉันมีจุดหมายที่ชัดเจนยิ่งขึ้น มาด้วยหัวใจที่แน่วแน่มั่นคงที่จะต่อสู้เพื่อความถูกต้อง เพื่อชาติ เพื่อในหลวง การมาร่วมชุมนุมครั้งนี้ทำให้ฉันเริ่มรู้สึกแปลกแยกจากกลุ่มเพื่อนออกมา ทุกทีๆ หลายคนคิดตรงข้าม เพราะได้รับข้อมูลข่าวสารไม่เหมือนกัน หรือคิดในมุมที่ต่างกัน หลายๆคนไม่เคยใส่ใจหรือรับรู้อะไรทั้งสิ้น และอีก หลายๆคนที่คิดเหมือนกันแต่ไม่ได้รู้้สึกว่าต้องออกมา ตราบที่ความเดือดร้อนยังไม่ได้มาเคาะเรียกหน้าประตูบ้าน ตราบที่ดินแดนที่ยกให้เขมรไม่ใช่ที่ของเขา

      ฉันไม่ได้ชื่นชอบหรือศรัทธาแกนนำคนใดเป็นพิเศษ ไม่ได้เห็นด้วยในทุกสิ่งที่เค้าพูด ในทุกสิ่งที่พันธมิตรทำ แล้วฉันก็เลือกเชื่อในสิ่งต่างๆด้วยเหตุด้วยผล เลือกทำในสิ่งที่ฉันเห็นควรด้วย จากที่ได้สัมผัส พูดคุยกันในที่ชุมนุม ฉันมั่นใจว่าพันธมิตรส่วนใหญ่ก็คิดเช่นเดียวกัน แต่ที่เราต้องมาร่วมกับเค้าเหล่านี้ เพราะเรามีจุดมุ่งหมายเช่นเดียวกัน คือ เพื่อต่อต้านนักโกงเมือง ขายชาติ ขายแม้กระทั่งอธิปไตยของชาติเพื่อแลกกับผลประโยชน์ส่วนตน เพื่อต่อสู้กับกลุ่มคนที่จาบจ้วง และพยายามล้มล้างสถาบัน ซึ่งเป็นสิ่งที่ฉันทนไม่ได้อย่างยิ่ง

      บางคนอาจแคลงใจในแกนนำว่าถ้าเค้าไม่ได้ผลประโยชน์จะออกมาทำทำไม จะเอาตัวเองมาเสี่ยงทำไม กลัวถูกหลอกเป็นเครื่องมือในการหาผลประโยชน์ในวันข้างหน้าของกลุ่มคนเหล่า นี้ แต่ฉันคิดว่าถ้าคุณรู้จักเสียสละเพื่อประโยชน์ส่วนรวมบ้าง คุณก็จะไม่ยกเหตุผลนี้มาเป็นข้ออ้างเลย และถ้าวันนึงข้างหน้า พวกเขาทำเพื่อผลประโยชน์ตัวเองจริงๆ พันธมิตรก็พร้อมที่จะลุกขึ้นมาต่อต้านพวกเขาอย่างแน่นอน แต่ในวันนี้ถ้าไม่มีพวกเขา ฉันก็มองไม่เห็นใครจริงๆที่จะป็นแกนนำพาเราต่อสู้นำประเทศฝ่าวิกฤติไปได้

      ที่ชุมนุมฉันพบคนดีๆมากมาย มีน้ำใจ เสียสละ พันธมิตรส่วนใหญ่รู้ว่าพวกเราทำอะไรอยู่ เราไม่ได้ทำเพื่อตัวเราเอง แต่เรากลับต้องมาอดทนกับผู้คนและ สังคมที่ไม่เข้าใจรอบตัวเรา ต้องอดทนกับเสียก่นด่าจากผู้เดือดร้อน จากคนที่ไม่เห็นด้วย จากสื่อที่บิดเบือน ฉันเจ็บปวดทุกครั้งเมื่อสิ่งที่ฉันเห็น ฉันสัมผัสด้วยตัวเอง ได้ถูกนำเสนออย่างบิดเบือนสู่สาธารณชน แล้วก็จะตามมาด้วยเสียงค่อนแคะ ว่ากล่าว ตำหนิติเตียน กนด่า ฉันไม่รู้ว่าพวกเราทนกันได้อย่างไร รู้แต่เพียงว่าพวกเราต้องอดทน เพราะมันยังไม่บรรลุเป้าหมายที่พวกเรามีร่วมกันนั่นเอง

      ฉันแทบจะไม่รับโทรศัพท์จากเพื่อนฝูง แม้รู้ว่าพวกเขาโทรมาด้วยความห่วงใย แต่มันขาดซึ่งความเข้าใจ ฉันคงทำอย่างพวกเขาไม่ได้ ที่ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไป โดยไม่แยแส ไม่คิดจะทำอะไรเลย ฉันเลือกที่จะไม่คุยด้วยเพื่อรักษาความสัมพันธ์นั้นไว้เพราะฉันรู้ว่าฉันอาจไม่มีความอดทนมากพอกับบทสนทนาและอาจพูดอะไรแรงๆไป หาว่าฉันโดนล้างสมองบ้าง หัวรุนแรงบ้าง ล้ำเส้นบ้าง ทำอะไรไม่คิดถึงคนอื่นบ้าง ถ้าฉันไม่คิดถึงคนอื่นฉันคงไม่ต้องออกมาต่อสู้หรอก บางคนหัวเราะคิกคักบอกให้ฉันเอาแก๊สน้ำตามาฝากด้วย ซึ่งฉันโกรธมากๆ ไม่ได้รับรู้เลยว่าตอนวิ่งหนีระเบิดมันเป็นช่วงเวลาที่เลวร้ายแค่ไหน มีคนตาย คนเจ็บมากมาย แต่พวกเขายังยิ้มร่า ไม่รู้สึกรู้สาอะไร ยังคงเห็นความเจ็บปวดของคนอื่นเป็นเรื่องขบขัน บ้างก็ว่าฉันรักประเทศไม่รักตัวเอง ไม่มีใครหรอกนะที่ไม่รักตัวเอง แต่ฉันยอมสละตัวเองเพื่อสิ่งที่ล้ำค่ายิ่งกว่าต่างหาก

3 Comments to

“ความในใจกับการชุมนุมอันยาวนาน”

  1. October 30th, 2008 at 5:03 am       hanzen Says:

    อ่านเรื่องนี้แล้วมันช่างเหมือนอ่านเรื่องของตัวเองจริงๆเลย และคิดว่ามีพี่น้องเราหลายคนที่มีความเป็นมาและมาร่วมกันด้วยความรู้สึกแบบนี้ ดีใจและขอต้อนรับสู่ Mblog ครับ ตอนแรกนึกว่าจะ ‘ment ไม่ได้ซะแล้ว ที่แท้ต้อง logon ก่อนนี่เอง

    ป.ล.นิดนึง เมื่อกี้ดูรายการ”ข่าววันใหม่” ตอนปิดท้าย มีข่าวของ รองเลขาวัง หรืออะไรนี่แหละ บอกว่า “รักในหลวง ให้อยู่บ้าน” ตอนแรกผมคิดว่าไอ้คนพูดนี่ไม่พูดคงไม่มีใครว่าใบ้หรอกนะ (ถ้ามันพูดจริงๆนะ) พูดฟังเหมือนดูดี แต่ตอนหลังดันตบท้ายด้วยคำว่า “ผมไม่รู้ว่าใครผิดใครถูก” ฟังแล้วมันปี๊ดขึ้นมาจนต้องขอด่าหน่อยว่า นี่มึงเป็นถึงรองเลขาฯวัง เสือกไม่รู้ว่าใครผิดใครถูก มึงอย่าเป็นเลยวะ คนที่ควรอยู่บ้านดูเกมส์โชว์/หนังน้ำเน่าไปวันๆควรเป็นมึงมากกว่าว่ะ ไอ้ [ตื้ด]เอ๊ย…
    ขอโทษที่ใช้คำไม่สุภาพนะครับ


  2. October 29th, 2008 at 5:23 pm       bonkalasin Says:

    เป็นเรื่องที่อธิบายให้คนอื่นเข้าใจได้ยากเหมือนกันนะครับ
    เมื่อพวกเขาไม่ใส่ใจ
    และสื่อไม่นำเสนอเนื้อหาการชุมนุม
    จนพวกเราต้องเหนื่อยในการอธิบายกันเอง


  3. October 29th, 2008 at 1:20 pm       zerostation Says:

    เป็นกำลังใจให้ครับ คนไม่เข้าใจก็ว่าไปเรื่อย ๆ และที่สำคัญเบื่อมากพวกที่บอกว่า สานเสวนายุติความรุนแรง หรือเป็นกลางบ้าบอ แล้วเจรจา ๆ ๆ

    ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย จริง ๆๆ


You must be logged in to post a comment.