…a t h e n a z

.. . The society that loses its grip on the past is in danger, for it produces men who know nothing but the present, and who are not aware that life had been, and could be, different from what it is.

ก่อนจะถึงฤดูหนาว : Westonbirt

January19

 

 

 

 

 

 

.

 

ช่วงเวลาที่ปลอดโปร่งโล่งใจที่สุดสำหรับฉันในรอบสองสามเดือนมานี้ นอกจากจะได้พาตัวเองหลีกลี้ หนีขยะทางวาจาอันส่อเสียด

ชวนระคายเคืองจากนักการเมืองที่ใช้อำนาจรัฐเบียดบังผลประโยชน์แผ่นดินมาแบ่งกันกินอย่างไม่ละอาย     ฉันยังได้หลบหน้า

ชั่วคราวจากดินแดนที่พวกลุแก่อำนาจ ตาบอด หูหนวก และความจำเสื่อม ครองเมืองไทยอันเป็นที่รักอยู่ .. อะไรเล่าจะดีไปกว่านี้

ในรอบปีที่ผ่านมา ?

 

 

 

 

 

ควันหลงจากการแรมทางสู่หุบเขาสีทอง

เส้นทางที่ไม่ได้วางแผนล่วงหน้ายังแจ่มชัดในความทรงจำไม่รู้ลืม

สวนพฤกษชาติเวสตันเบิร์ทกลางหุบเขาเงียบสงบในเมืองเล็กที่รอเวลาให้ผู้คนมาเยือน

 

 

 

 

 

“ความทรงจำที่ดีงาม ทำให้เราสดชื่นได้ทุกครั้งที่นึกถึง หรือตราบเท่าที่เราต่างไม่ลืมกัน”

 

 

 

 

 

… ทันย่า น้องในบล็อกที่ฉันและเพื่อนๆหลายคนได้รู้จักนาม rapeseed  ในช่วงหลายปีผ่านเรื่องราวที่เธอเขียน      เปลี่ยนความ

คุ้นเคยในอุปนิสัยจิตใจ เป็นความห่วงใยและรักใคร่   สนิทสนม    ..     เธอจะคุ้นหูกับประโยคอมตะที่นักเขียนนวนิยายเคยกล่าว

ไว้ไหมหนอ ?

 

 

 

. . . . . . . .

 

 

 

เมื่อวันเก่าผ่านพ้น ฉันก็มีคำตอบอันควรค่าแก่ความทรงจำไว้อีกฉากหนึ่ง

ของชีวิตและการแรมทาง

แม้จะเลยวัยที่เรียกว่า ‘แสวงหา’ แล้วก็ตามที … ! :))

 

 

 

 

 

 

 

 

ฉันได้วางแผนไว้ประการเดียวคือจองที่พักไว้ใกล้กับเมืองประวัติศาสตร์วินด์เซอร์ ที่ไม่ไกลจากจุดรับรถเช่ามากนัก      แต่ถนนที่วุ่นวาย

พันกันหลายสายรอบสนามบินฮีทโธรชานกรุงลอนดอน เกือบทำให้เราคืนรถเช่าไม่ได้ในสามวันต่อมา    …   เหมือนกับฝรั่งหลายรายที่

เราพบเมื่อค่ำวันนั้น    …      ครั้งนี้ ถนนรอบฮีทโธรหนาแน่นไปด้วยทางยกระดับและวงเวียนมากมายขึ้นจริงๆ      ยังดีที่หลานสาวเปิด

‘อาจารย์กู’ ช่วยลุ้นตลอด และบอกว่า

 

 

 

‘เลยไปอีกแล้วค่ะ !’   

 

 

 

… ก็จะไม่เลยได้อย่างไร เพราะราวน์อเบาท์แยกนั้น      เป็นวงเวียนที่มีถนนถึงหกสาย  ..   สายหนึ่งแยกเข้าสู่วงเวียนเล็กกว่า ซ้อนกับ

ราวน์อเบาท์อีกวงหนึ่งที่มีสี่ช่องทาง .. โอย ๆ !

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ฉันใช้แผนที่ AA แบบโบราณ เล่มเล็กขนาดเอสี่   ที่ได้มาจาก WHSmith  แทนนาวิเกเตอร์นำทางที่ไม่ว่ารถมุ่งไปทางไหน   

ก็จะส่งเสียงเจื้อยแจ้วหาความสงบมิได้         อาจทำให้การขับรถอันแสนหฤหรรษ์ในต่างแดนของเรามดสนุกไปถนัด  

 

 

ถยนต์ของที่นี่พัฒนาไปตามความต้องการและสภาพอากาศ เซล์ลแนะนำให้เปิดสวิชไฟหน้ารถไว้ตลอด  เมื่อแดดจ้า อากาศ

สดใส   ไฟหน้าจะปิดเองอัตโนมัติ  หากอากาศอืมครึมขึ้นมา ไฟหน้าที่คุมด้วยตัวเซนเซอร์จะเปิดทันที         เทคโนโลยี่ดีๆ 

 จึงทำให้ตลอดเส้นทางที่มอเตอร์เวย์ตัดผ่านหุบเขาและทุ่งหญ้าเขียวกับสีเหลืองของทุ่งเรพซีด  ณ เกาะอังกฤษแห่งนี้     มีแต่

ความทรงจำที่ดีเก็บไว้อีกกล่องหนึ่ง

 

 

 

 

 

 

 

อากาศหนาวต้นเดือนพฤศจิกา 

แม้ไม่เหลือสีสันของฤดูร้อนให้เราชื่นชมมากนัก

ทว่าสีทองในห้วงเวลาของเดือนตุลา ..  พฤศจิกา สร้างความสดใส

ห้กับวันที่ความมืดมาเยือนอย่างรวดเร็วพร้อมกับฤดูหนาวอันยาวนาน

นานกว่าที่เราจะปรับตัวทัน รู้ตัวอีกที อ้าว .. ท้องฟ้ามืดลงเสียแล้ว ..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เราพบกับสิ่งเหลือเชื่อของฤดูกาล เวสตันเบิร์ทท่ามกลางหุบเขาสีทองทอประกายสดใสใต้ไรแดด ในวันที่เรามาถึง !

 

 

 

ทันที่ที่สมาชิกหนึ่งในคณะสามคนของเรา โทรรายงานทันย่าว่า       รถเลี้ยวออกจากมอเตอร์เวย์เข้า A46 แล้ว เธอบอกอีกไม่นาน

… แป๊บเดียว      ป้ายบอกทางเข้าสวนฯ หายไปจากเส้นทางเลี้ยวลดคดเคี้ยวสายเล็กๆ แยกมาทางA433    มีป่าครึ้มสองข้างทาง

สลับกับผืนป่าโปร่งหลายพันเอเคอร์ โอบยาวต่อเนื่องเป็นผืนเดียวกับสวนพฤกษศาสตร์เวสทั่นเบิร์ทที่ลึกเข้าไปในชนบทอีกเกือบสิบ ก.ม.   

ความสดชื่นและกลิ่นหอมของใบไม้ที่เข้ามาถึงในรถทำให้มั่นใจได้ว่า ..  มาถูกทางแล้ว

 

 

ถนนแคบพาเราผ่านผับชนบท ร้านของชำ หมู่บ้านเล็กๆและที่พักแบบ ‘บีบี’ ที่ยืนสงบ มีเสน่ห์ชวนให้แวะยิ่งนัก  มื้อบรั้นช์จากโรงแรม

ที่สลอว์ วินด์เซอร์ กับของว่างที่จุด

พักรถกลางทาง ทำให้พวกเราสามคนมีพลังตุนไว้เดินเที่ยวป่าผลัดใบยามบ่ายได้อย่างสบาย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ทริปลุยป่าปูพรมด้วยสีน้ำตาลทองตั้งแต่ปากทางเข้า มีไม้ผลัดใบโน้มกิ่งครึ้มต้อนรับคณะของเราตั้งแต่พ้นเขตรั้วไม้แบบคอกม้า

ที่เปิดรอคอยนักแรมทาง คณะสามคนติดกับความงามลัลล้าอยู่ตรงทางเข้าป่าสีทอง

 

 

 

 

 

และชะตาก็พาความสุขกับมิตรภาพไร้พรมแดนมาพบกัน

ภาพแห่งความทรงจำและน้ำชามื้อบ่ายในทีรูมทอันอบอุ่นกลางสวน

มีท้องฟ้าจรดขุนเขาล้อมรอบ นึกถึงทีไรอยากกลับไปเยือนใหม่ทุกที

 

 

 

 

 

 

แม้ทันยาจะมีปัญหากับกล้องตัวเก่งของเธอ จำไม่ได้ว่าไม่ได้นำมา หรือไม่มีการ์ดกล้องติดมา !! เราปลอบใจเธอว่า แม้ภาพจาก

 กล้องธรรมดาที่เราถ่ายเก็บไว้ ก็มีคุณค่าในความทรงจำ .. ว่ากาลครั้งหนึ่ง เราโคจรมาพบกัน … ขอพาชมภาพที่ได้ไปเดินเที่ยว

ด้วยกัน   คณะสามของเรา จึงกลายเป็นสี่สาวสามวัยที่อบอุ่นมิตรภาพยิ่ง ยังงี้แล้ว สว. กับสาวน้อยสาวใหญ่จะไม่สุขได้อย่างไร ?

 

 

 

 

 

 

ต้นไม้สีเหลืองทองหน้าโรงแรมแถววินด์ซอร์  Copthorne Slough

 

 

 

 

 

บันทึก : athenaz

 

 

 

 

ติดตามตอนต่อไป Dursley by Night  ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่านค่ะ

… ทันย่าจองที่พักในเดอร์สลีย์         ห่างจากทางขึ้นเนินเขาก่อนไปบ้านของเธอ

อีกสองถนนให้เราพัก      ฉันอยากเลือก บีบีในฟาร์มชนบทนอกเมืองที่ขับผ่านมา

หลายแห่ง สวยงามเรียบง่ายสไตล์อังกฤษแตกต่างกันไป ทว่าโรงแรมเล็กในเมือง

ชนบทแห่งนี้เป็นแห่งเดียวที่เธอสามารถเดินทางมาหาเราและกลับที่พักได้ในรัศมี

สองสามไมล์หลังจากมื้อเย็นแสนอร่อย

 

 

หุบเขาสีทอง :  Rapeseed http://mblog.manager.co.th/rapeseed/th-123322/

by posted under general | 139 Comments »    
139 Comments to

“ก่อนจะถึงฤดูหนาว : Westonbirt”

Trackbacks/Pingbacks

  1. water ionizer loan
  2. electrician's bible app
  3. plumbers local 130 volo
  4. plumber's epoxy putty
  5. house blue
  6. Melanie Bowen
  7. efcaxdszdfszgd
  8. m980u9oy9y98o8y9pm
  9. m90uojmuy7hjhhhh
  10. rxc43rw435tr53t453t

You must be logged in to post a comment.