preload
Excalibur's Blog!
Dec 23

   เมื่อวาน… พูดถึงการจัดโปรโมชั่นเพิ่มยอดขายของผม บางคนอาจจะคิดว่าผมทำธุรกิจ 1008 ร้อยล้านอยู่หรือเปล่า? …แน่นอนครับ! เงินลงทุนผมย่อมอยู่หลัก 1000 อยู่แล้ว ;-)

.

ภาพด้านบนก็เป็นเครื่องยืนยันได้ว่า เงินทุนผมอยู่ในระดับ 2000 ครับ… 2000 บาท ;-) …หลังจากลงทุนไป 2000 บาท ผ่านระยะเวลา 5 เดือน ผมก็สามารถนำเงินต้น กลับมาได้ และวงจรธุรกิจดังกล่าว ก็ยังสามารถดำเนินต่อไป …ฟังดูยิ่งใหญ่เปล่าครับ! (ภูมิใจมาก ;-) ขณะนี้ ผมถือว่าผมมีต้นทุนเป็นศูนย์ 0 …ผลประโยชน์ที่กำลังเติบโต หมุนเวียน ในระบบตอนนี้ ก็ถือว่าเป็นส่วนที่เรียกว่านำกิ่งก้าน เมล็ด มาเพาะขยายพันธุ์ ส่วนต้นหรือพ่อแม่พันธุ์ก็ยังอยู่ เราเก็บไว้ หากวันนี้ธุรกิจนี้ยุติตัวเองลง … ก็เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพราะเราเอาต้นใส่กระเป๋าไว้เรียบร้อยแล้ว ;-)

    …ตรงนี้ ก็ทำให้ผมมีแนวความคิดในการทำการธุรกิจหรือค้าขายว่า …พยายามทำต้นทุนของเราให้เป็น 0 …เพราะ เมื่อเราไม่ต้องการขาดทุน ก็…อย่ามีต้นทุน ;-P …พูดถึงเรื่องแรงงาน แรงงานก็เป็นทุน เมื่อเราพูดถึง “ค่าแรง” เมื่อตัวเราเองลงมือทำอะไรสักอย่าง เราก็อาจจะคิดค่าแรงของตัวเอง บวกเข้าไปในทุนด้วย … แต่สำหรับผม…ค่าแรงตัวเองมีค่าเป็น 0 สัมบูรณ์ เพราะ…แม้ว่าในวันหนึ่งๆ คุณจะหายใจทิ้งโดยไม่ทำอะไรเลย คุณก็ต้องกินข้าว… คนที่หาเงินได้วันละ 1000 บาท กับคนที่หาเงินได้วันละ 100 บาท มีค่าแรงเท่ากันครับ ;-) … แต่คนที่หาเงินได้ 1000 แปลว่า เขาทำกำไรได้มากกว่าอีกคนอยู่ 900 บาท เท่านั้นเอง … เพราะฉะนั้นค่าแรงของเรา ใช้ไปมากเท่าไหร่ ก็มีกำไรมากเท่านั้น เพราะต้นทุนมันเป็น 0 แต่ถ้าไม่ใช้นี่สิครับ มันก็จะกลายเป็น สูญ …สูญเปล่า ซึ่งแปลว่า ขาดทุน สัมพัทธ์ ;-P …เพราะบริโภคแต่ไม่ทำอะไรเลย … ถือเป็นการบริโภคที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ ;-D

   บางคนอาจจะบอกว่าเรามีต้นทุนไม่เท่ากันนะ บางคนจบสูง บางคนจบต่ำ บางคนเก่งมาก บางคนเก่งน้อย … อันนี้เป็นค่าแรง หรือต้นทุนสัมพัทธ์ครับ ;-) เหมือนๆ เจ้าของกิจการกำหนดเงินเดือนให้ตัวเอง …เรา…เอามาไว้ อ้างอิงเชิงตัวเลข แบบ…ว่า ไม่มีอะไรทำ เฉยๆ ;-D

   …อย่าหัวเราะสิครับ …บอกแล้วไงว่านี่เป็นเศรษฐศาสตร์ ม.6 (จบแค่นี้ก็คิดได้แบบนี้แหละ! ;-)

####

   หลายวันก่อน พี่ชายคนหนึ่งมาที่บ้าน (ลูกชายของป้า) พี่คนนี้รับราชการอยู่ อ.พิมาย อายุก็ประมาณ 50… ไม่ค่อยได้มาที่บ้านผมเท่าใดนัก แม้แต่บ้านตัวเอง(บ้านป้า) ก็ไม่ค่อยได้มา เพราะใช้ชีวิตครอบครัวส่วนใหญ่อยู่ที่พิมาย พอมาที่บ้านผม เห็นเป็นอย่างนั้น อย่างนี้ มีไอ้นี่ ไอ้นั่น !!?!! ก็เลยยืนคุยกับผมเพลินเลย ผมก็ชอบครับ เพราะผมชอบฟัง ;-)

   พี่บอกว่า เห็นแบบนี้แล้วนึกถึง ตัวเอง นึกถึงคนที่ประสบความเร็จ ก็เริ่มจากจุดเล็กๆ แบบนี้แหละ แล้วเขาก็ค่อยๆ ทำไป …ผมฟัง ผมชอบ ชอบที่คนเล่าดูมีความสุข ที่จะเล่า ;-) ที่ผมบอกว่าพี่นึกถึงตัวเอง คือว่า พี่ชายผมแกนึกว่า ถ้าตอนนี้อายุยังน้อยๆ อยู่ แกก็คงได้ทำอะไรอย่างคนรุ่นใหม่ๆ เขาทำกัน คงจะวางแผนได้ดีกว่าเมื่อสมัยก่อน ที่แกยังหนุ่มๆ ซึ่งตอนนั้น ไม่ค่อยมีอะไรมากมายเหมือนสมัยนี้ แล้วก็เล่าเรื่องที่ตนเองพบเห็นจากประสบการณ์ เกี่ยวกับความก้าวหน้า ของคนต่างๆ กัน …ซึ่งผมชอบฟังเฉยๆ แม้ไม่คิดว่าจะได้อะไร แต่ก็ได้อะไรๆ ;-)

   ธุรกิจ…เส้นบางๆ ระหว่าง สิ่งที่เรียกว่า คุณธรรมหรือความชอบธรรม…ถูกต้อง…!

   มีครอบครัวหนึ่ง ที่พี่ชายผมรู้จัก เขาทำประมูลก่อสร้าง ก็เริ่มจากรุ่นพ่อก่อน เริ่มจากเล็กๆ พยายามหางาน พยายามประมูลเพื่อให้ได้งาน … งาน ก็คือเงิน เงินก็คือ…everything ;-) ปัจจุบันนี้ กิจการในยุคของลูกชาย ก็ขยายใหญ่โต ในระดับภาค หรือระดับประเทศ พูดถึงเรื่อง วัสดุ อุปกรณ์ ในการก่อสร้าง ของงานขนาดใหญ่ๆ …ก็ต้องบริษัทนี้ ถึงจะรับงานได้…ว่ากันอย่างนั้น

   หลักหรือแนวคิดในการทำธุรกิจประมูลคืออะไร? ผมก็ไม่ทราบ…อ้าว! ;-P …พี่ชายผมเล่าว่า ลูกชายคนนี้นะครับ พ่อเขาสอนไว้เลย …ว่า… จ่ายก่อนแล้วคุยกันทีหลัง ;-) ในการประมูลแต่ละครั้ง ได้หรือไม่ได้ ไม่ต้องสนใจ …ใส่ซองยื่นใต้โต๊ะเลย ผัวะๆๆ (เสียงเงินนะครับ ;-) ไม่ต้องสนใจว่าจะได้หรือไม่ได้ ไม่ต้องสนใจว่าเงินนี้มีความหมายว่าอะไร ไม่ต้องให้ใครเอ่ยปาก …จ่ายก่อนแล้วค่อยคุยกันทีหลัง ;-) …จากนั้นเกิดอะไรขึ้น???????

   ก่อนอื่น…เราต้องยอมรับความเป็นจริงว่า งานประมูล ไม่ว่าจะของราชการหรือของเอกชน …ถ้าคุณไม่มี “ดวง” คุณไม่มีวันได้งานนนนนนนนนนนน ถ้าคุณไม่มีกึ๋นพอ คุณไม่มีวันได้งาน (ใหญ่ๆ) จริงไหมครับ ยอมรับความเป็นจริงตรงนี้หรือเปล่า… ทฤษฎี มีเงิน ใช้ผีโม่แป้ง ข้างบน มันจะเกิดผลดังนี้ครับ…

   …เฮ้ย! บริษัทไหนวะเนี่ย ยังไม่รู้ว่าจะได้ หรือไม่ได้ ให้มาก่อนแล้ว แล้วไม่เห็นมีเงื่อนไขอะไรเลย? เออเว้ย บริษัทนี้…แจ่ม! (เริ่มได้ใจ…เริ่มเข้าตากรรมการ ;-) งานชิ้นแรกอาจจะยังไม่ได้ครับ เพราะบริษัทขาประจำเอาไป…แต่…

   แต่ถ้ามีงานชิ้นที่ 2 – 3 – X …. เขา(คนรับเงิน ;-) จะคิดถึงใครครับ!?

   …เออนะ! บริษัทนั้นเขาก็มีน้ำใจมา เขาก็ให้เราเต็มร้อย เราจะไม่ให้เขาบ้างเลยเหรอ???

   ครับ! สิ่งที่เกิดขึ้น หรือผลลัพธ์ที่ตามมาก็คือ บริษัทได้งาน เมื่อได้งานก็เท่ากับสร้าง Profile ของตัวเอง พอมี Profile มี money มี กึ๋น แล้วก็มี…ทาง… พอมีทางและถูกทิศถูกทาง ธุรกิจมันก็โตๆๆๆ BLOOMM!!!

   ผมฟังแล้วทึ่ง! ฟังดูเป็นสูตรง่ายยยๆ …แต่ผมเห็นว่ามันตกผลึกจิตใจ-พฤติกรรม ของมนุษย์มาได้อย่างแจ่มชัด ;-) …ทำงานกับคนต้องเข้าใจคน โอ๊ววว ว้าววว ตอนแรกผมก็ว่าฟังเพลินๆ ฟังเรื่องนี้แล้วผมชอบจริงๆ …แบบว่า เฮ้ย! ผัวะๆๆๆ (เสียงเงินนะครับ ;-) แล้วว่ากันทีหลัง เจ๋งๆ ครับเจ๋ง …สำหรับใครที่ทำงานประมูลไม่รู้ใช้วิธีแบบอยู่หรือเปล่า ;-) แต่นี่เป็นสิ่งที่ตกผลึก จนถ่ายทอดเป็นคำสอนได้ ซึ่งไม่ต้องยกปรัชญาที่สวยหรูใดๆ มาอ้างเอ่ย เพียงแค่…จ่ายไปก่อน แล้วคุยกันทีหลัง …จบข่าว ;-D

   …คุณว่าอะไรถูก อะไรผิดครับ?    อะไรคือจริยธรรมสำหรับธุรกิจครับ? …มันเป็นโลกต่างใบ ที่ไม่ควรตัดสินในแง่มุมมองเดียว… เขา…อาจไม่เลวร้ายอย่างที่คุณคิด

   …เขาแค่เป็น…นักธุรกิจ ;-)

[ทฤษฎีใด ทฤษฎีหนึ่ง อาจใช้ได้ในยุคสมัยใด สมัยหนึ่ง … ข้อควรระวัง …ทฤษฎี มีวันหมดอายุ ;-) ]

####

   พี่ชายเล่าเรื่องลูกจ้างร้านอาหารหญิง ทำงานอยู่ตรงข้ามบ้านแก ตอนนี้กลายเป็นเจ้าของร้านเอง … เล่าเรื่องเจ้าของร้านปะยางจักยานข้างร้านอะไหล่มอเตอร์ไซค์ บัดนี้ร้านขายอะไหล่มอเตอร์ไซค์ปิดไปแล้ว แต่ร้านปะยางใหญ่โต และให้บริการทุกอย่าง แทนทีร้านอะไหล่มอเตอร์ไซค์ร้านเดิม …เกิดขึ้นได้อย่างไร? แหม! ฟังแล้วเพลินครับ… แต่ผมเล่าไม่เก่ง ก็คงแค่นี้แล้วกันครับ! ;-)

– – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Version: สู้แล้ว…เหนื่อย! เอ้ย!…รวย ;-P

2 Responses to “ธุรกิจ…!?”

  1. aprilmyhome Says:

    ขอให้ธุรกิจรุดหน้าโดยเร็วนะค่ะ

  2. natayaa Says:

    เศรษฐศาสตร์ที่อ่านเข้าใจง่ายๆ แถมเรื่องราวจุ้มจิ่ม(เขียนถูกป่าวเนี่ย) เป็นน้ำจิ้ม อ่านแล้วอิ่ม

    อืม…มาอ่านแบบเห็นแก่กิน หรือเปล่า?

    สุขสันต์วันใกล้ปีใหม่นะคะ